काय लिहू कुठे लिहू, कसे लिहू अन किती लिहू.. गुणगुणते पाखडते, सुपातुनी सांडती गहू… गीत नवे भजन नवे, गा गा म्हणता गझल मला.. उदुंबरीं गातो रे, कोकिळ मी मग कुहू कुहू… तू अन मी मी अन तू, हवा खावया मुंबईत.. चल जाऊ फिरावया, चौपाटीवर मस्त जुहू.. खरेखुरे जगणारे, मरणारे बहू झालेत .. लढावया भू साठी,…

वारा म्हणे ढगाला जा तू धरेवरी भिजवून तप्त माती गा तू धरेवरी मरुतास सलिल सांगे येइन तुजसवेच बिजलीसवे पडोनी पातू धरेवरी उतणार जलद काळे सांडणार धो धो खेळून मृत्तीकेत मातू धरेवरी आता नकोस नाचू वेगात ये घना लावावयास रे अन सा तू धरेवरी होताच सांज येती गाई घराकडे रंगात गोधूलीच्या न्हा तू धरेवरी गझल मात्रावृत्त…

बावन गज मी टाकित गेले जमीन मोजाया सत्तावन फुट खोल उतरले विहीर खोदाया अक्षर अक्षर नीट पारखुन शब्द उभे केले शब्दांना मग वळव वळवले गझला बांधाया शुद्ध जलाने भिजवित गेले निळीभोर वसने चिंब भावना पुन्हा ठेवल्या उन्हात वाळाया चावुन चोथा करून विषया टोळ पुरे थकले निंदक आता बघा लागले मलाच टाळाया बरे जाहले सुटका झाली…

किती दिसांनी फूल उमलते कलमी रोपावरी मृदुल पाकळ्या तेजस वर्णी चण ही नाजुक जरी कैक कुमारी कोरफडी या भवती तुझिया फुला बाजुस भक्कम आम्रतरू हा डुलतो भक्तापरी भूमीमध्ये गाडुन घेउन अंतर ध्यानामधे रमले आहे उत्सुक उत्सुक गोंडस माइणमरी चिमणपाखरे अंकुर दाणे टिपण्या यावी इथे भिजवाया तनु पंख तयांचे पडोत श्रावणसरी नाव ‘सुनेत्रा’ सार्थ जाहले तुमच्या…