-
सर्पफणा – SARP-FANAA
सर्पफणा सावली देतसे तपोलीन मुनीस सिंह म्हणे मी शूर तुझ्यासम वीर क्षत्रियास जलचर जीवा करुन मोकळे नित्यच शंखध्वनी नीलकमल फुल नयन जलातिल नमिते मी त्यांस कासव कणखर मुनी उभयचर सुंदर व्रतधारी पुफ्फ मल्लिगा कुंभातिल जल देई पानांस अर्हतधर्मी व्रती साधुचे अभयदान मीना तृणमय कुंथळ सुरभित गिरिवर बकऱ्या चरण्यास निर्झरकाठी हरिण दौडते शांती रानात वज्रासम धनु…
-
प्रेमभावे – PREMBHAAVE
सुचत जाते काव्य मजला लिहित जाता प्रेमभावे नित्य नेमी घाट अवघड चढत जाते प्रेमभावे हृदय बोले अंतरीचे बोल काही साठलेले दूरवर रानात वेणू वाजवी कुणी प्रेमभावे भोवताली कोण आहे भान का ठेवू अता मी फिरत राही चक्र नेमे फिरविता मी प्रेमभावे वृक्ष वेली डोलताती पाखरे गातात जेव्हा अक्षरेही सजीव होउन नाचताती प्रेमभावे प्रेमभावाविन न मुक्ती…
-
काव्यजल – KAAVY-JAL
माय मराठी प्राणाहुन प्रिय मरगठ्ठे जन गर्जा जय जय कुंडलिका अन नीरा पवना मुळा मुठा वारणा कोयना महाराष्ट्र मम सुजला सुफला शिवबा शंभू जेथे लढला कभिन्न कातळ फोडित पत्थर स्वच्छ जले झुळझुळती निर्झर ज्ञानदेव नामा तुकयाची अभंग गाथा ओवी साची पुणे मुंबई मावळ डगरी खऱ्या शोभती उद्यम नगरी वाऱ्या वाऱ्या घुमव बासरी ओत काव्यजल भरुन…
-
सर – SAR
-
बाबा – BAABAA
बनायची आई दुर्गा अन बनायचे बाबा मग आई। “उठू नको तू भल्या पहाटे” म्हणायचे मज “झोपच बाई”। बूट करोनाचे मज घेण्या हिंडायाचे पायी पायी। म्हणायचे मज इमाम वेडा ऐकून माझी बडबड गाणी। ‘पाकीट पैसा’ मला द्यायचे हौसेखातर माझ्या काही। रडायचे मी जेव्हा जेव्हा उडायची बाबांची घाई। गेल्यावरती निघून बाबा दिसती बाबा ठाई ठाई। बाबा गेले…
-
केळीचे हे बाग – KELEECHE HE BAAG
-
नाव सांग तव – NAAV SAANG TAV
काव्यप्रकार – कुंडल या काव्यप्रकारात एकूण सहा चरण असतात. प्रत्येक चरणात एकूण २४ मात्रा असतात. पहिल्या व तिसऱ्या चरणात प्रश्न विचारलेला असतो. दुसऱ्या व चौथ्या चरणात अनुक्रमे पहिल्या व तिसऱ्या चरणात विचारलेल्या प्रश्नाचे उत्तर दिलेले असते. शेवटच्या दोन चरणात आत्म्यावरभाष्य केलेले असते. दुसऱ्या चरणात जो शेवटचा शब्द किंवा शब्द समूह आलेला असतो त्या शब्दाने किंवा…