Tag: MARATHI LITERATURE

  • सांज सावळी – dusky evening

    स्वमग्न नाही आत्ममग्न मी काव्यामध्ये स्वात्ममग्न मी सांज सावळी ध्यानमग्न जणु कधी कधी परमात्ममग्न मी

  • अंकांचे गाणे – song of digits

    In this Marathi poem the poetess asks us all to overcome superstitions and blind beliefs. एक दोन तीन चार बुवाबाजी हद्दपार पाच सहा सात आठ श्रद्धा म्हणजे नाही गाठ नऊ दहा अकरा बारा उघडा खिडक्या येण्या वारा तेरा चौदा पंधरा सोळा अहंपणाला शिकवा शाळा सतरा अठरा एकोणीस वीस भयगंडाचा पाडा कीस एकवीस बावीस तेवीस चोवीस…

  • जिनवाणी ‘बोलू’ – let us speak jinvani

    कुंकुमवर्णी गडद गुलाबासम सुंदर कांती जर्बेरा अन शेवंतीची कुंतलात फांती पद्म पाकळ्यांवर भृंगांसम नेत्री तेजप्रभा आम्रफलासम मुखकमलावर नाकाची शोभा भृकुटी दोन्ही तोल साधण्या वळणदार वेली ओठ टपोरे बदाम लालस गालांवर चेरी पिंपळपाने दोन कर्ण अन कुंडल जास्वंदी बकुळ फुलांची नाजूक रेखिव भाळावर बिंदी घटपर्णी डौल गळ्याचा सर प्राजक्ताचा पदर उन्हाचा हळदी रंगी स्पर्शे सहज नभा…

  • बुदू बुदु – fast fast

    काय कशाला कुठे कसे ? पुसू नको तू प्रश्न असे! हवे तुला जर उत्तर रे, कशास अर्धे प्रश्न बरे? पूर्ण वाक्य तू जुळव बघू; हसेल उत्तर खुदु खुदु! मिटतिल शंका बुदू बुदु…

  • माघार शक्य नाही – no turning back

    जिंकेन सर्व हृदये माघार शक्य नाही शिखरावरी उभी मी पडणार शक्य नाही मिळवेन सर्व सौख्ये खेचून सर्व तारा सध्यातरी इथूनी हलणार शक्य नाही परिघावरी कसेही फिरती अनेक शत्रू केंद्रातुनी कधीही ढळणार शक्य नाही मजबूत पकड माझी आसावरी अशीकी उडतो पतंग वेगे कटणार शक्य नाही दृष्टीस धार इतुकी कापेल दुष्ट नजरा अश्रू अमोल माझे झरणार शक्य…

  • जाण तू – “you figure it out”

    आत्मघाती संस्कृतीचा कळस खोटा जाण तू सुंदरांच्या प्रकृतीचा पाय सोटा जाण तू संधिसाधू बेरकी ते अक्षरांना बदलती मस्त त्यांना ठोक द्याया काव्य गोटा जाण तू मंदिरे ते बांधताती फायदा लाटावया संत बनुनी कमवणे हा पुण्य तोटा जाण तू मोडण्या लग्ने तयांचा कुंडलीचा फार्स हा गूण मग जुळवीत बसण्या मोज नोटा जाण तू हाच मोठा मीच…

  • अंनिस – Blind faith eradication committee

    विचार अमुचा आहे पक्का म्हणते अंनिस उठेल पेटुन मानव सच्चा म्हणते अंनिस नकोत शस्त्रे जिंकू युद्धे बाहुबलाने अभय व्हावया बालक बच्चा म्हणते अंनिस बंधुत्वाची ज्योत तेवण्या दृष्टी देण्या दादा भैय्या भाऊ अण्णा म्हणते अंनिस हत्या करुनी भ्याड पळाले तोंड लपवुनी निसर्ग त्यांना देइल धक्का म्हणते अंनिस विज्ञानाचे मर्म जाणुनी शास्त्र जाण रे कर श्रद्धेचा पाया…