Tag: MARATHI LITERATURE

  • ओणवी – STOOPING POSTURE

    भूवरी सांडते चांदणे चालताना गझलकारिणी माधवी जानकी जाण तू सत्य शिव पारखाया तुझी कागदी पल्लवी खोल गर्तेतल्या भोवऱ्यासंगती घेत वळसे झुले मोकळे मान वेळावते वल्लरी ही कवी कल्पना ना नदी जान्हवी दूर क्षितिजावरी दाटता मेघमाला निळ्या वीज लोळे पदी वेड लागे नभा चुंबण्याचे सुरे लाघवांनी तिच्या लाघवी पावसाची सुता ओतता घागरी मोतियांच्या सरीवर सरी सावळ्या…

  • उधारी – BORROWING

    मादक ओठांवरची मदिरा प्राशायाला हवी झिंग तयातिल चालीमध्ये मुरवायाला हवी स्पर्शाने मम उसळुन येता तव इच्छांचे नीर दो हातांनी लाट रुपेरी अडवायाला हवी मधुर गुपित चिरतारुण्याचे कळण्या मजला खरे तव नजरेतिल तडका मिरची चाखायाला हवी मिटशिल जेंव्हा नेत्रदलांना श्यामल तनूवरचे.. साठवुनी दव त्यातच मेंदी भिजवायाला हवी कुणास वाटे चोरी मारी असली तरही गझल.. कल्पकतेची म्हणे…

  • चिटणिस – SECRETARY

    लुगडे सारी पातळ शालू अंबर डेपो रे पदर हवायिन काठ भरजरी झुंबर डेपो रे तवंग कचरा पाण्यावरती डासांची अंडी बंद कालवे उघड दावण्या डिम्बर डेपो रे कृष्ण कडप्पा तांबड गडवा जांभरत्न किरीट गुलाब झेंडू रजनीगंधा टिम्बर डेपो रे नांदरुकी वट पाकर पिंपळ वृक्षांवर पक्षी उदूंबराच्या वृक्षतळी फळ उंबर डेपो रे कृष्णे तीरी ग्राम बावची कात्यायनि…

  • आरास – decoration

    मंगलमय आरास रक्तिमा जणू उगवती लाल मुखकमलावर ओष्ठ भाळ अन लाल जाहले गाल फुटुन तांबडे झुंजूमुंजू दिसू लागल्या दिशा पहाट वारा लुकलुक तारे झरली खिरली निशा हळद माखुनी ऊन कोवळे बागडते निर्झरी नीर भराया जळी उतरल्या तांब्याच्या घागरी बनी केतकी चाफा हिरवा बकुळ फुलांचा सडा सिंहकटीवर सहज पेलते पुण्य सुगंधी घडा मुनी दिगंबर जिनानुयायी पिंछीधारी…

  • अपत्त्ये – OFF SPRING

    अहंला झुकावेच लागे अती हाव भरण्या सुपाऱ्या फटाके फुटोनी नवा गाव भरण्या मना अंधश्रद्धा किती प्रिय तरीही मला ना तयांना कुटायास बत्ते खली भाव भरण्या कशाला करू आत्महत्या असे जैन मी हो जिवांनी जगावे पुन्हा वाटते घाव भरण्या खरी संपदा पुण्य माझे अपत्त्ये गुणांची खुशीने लिहावे नि गावे पुन्हा ताव भरण्या लगागा लिहू पाचवेळा उगाळून…

  • कोवळे – YOUNG

    गझलेत हेच सोवळे म्हणे जून ना नवे कोवळे म्हणे फेकून तंत्र खोडून मंत्र जाहले हेच ओवळे म्हणे कोंदणी कशाला पाचु हिरे गुंफेन मोति पोवळे म्हणे शेरात गोडवा पीळ भरू बोटात घालु हो वळे म्हणे झटका देण्या सुनेत्रा उभी फटक्यात झायलो वळे म्हणे

  • अभिजात – CLASSICAL

    काढ्यात औषधाला सुद्धा कषाय नाही घर सारवू कशाने गोठ्यात गाय नाही भोके जरी खिशाला पॅंटी जुन्याच भारी सदऱ्यास कोण येथे बांधीत टाय नाही टाटा अजून टिकुनी गावी मिठामधेही खुर्चीत कैद मंत्री पळण्यास पाय नाही गाठीस पुण्य भावा अन पातळास ठिगळे गावात गझल कट्टा पण वायफाय नाही अभिजात मायबोली असुनी तुझी सुनेत्रा तुझिया मराठमोळ्या गझलेस न्याय…