Tag: MARATHI LITERATURE

  • व्हेज चीलिमिलि – VEG CHILIMILY

    भरेल हंडी काठोकाठ उरेल तरिहि सुंदर लाट चिक्कू द्राक्षे बदाम गोड नटले मम पूजेचे ताट नकाच पाळू आता बंद खरेपणाने चाला घाट नाही आहे सर्वच छान करा सांडगे मांडा पाट व्हेज चीलिमिलि खाऊयात कवयित्री मी बनवी चाट

  • कूप-मंडुक – KOOP-MANDUK (narrow minded person)

    कूप माझे विश्व अवघे रूप मंडुक पिंड माझा मी कुपातुन ब्रम्ह बघते नीर प्राशुन तृप्त होते चार ओळी मुक्त माझ्या नाव त्याला काय देऊ गा ल गा गा ना र ना ना राधिकेला काय सांगू कृष्णलीला रामलीला कैक लिहिल्या कैक झाल्या लपुन बसला  मोक्ष कोठे पाखराला ज्ञात नाही पिंजऱ्याला फोड प्राण्या पाखराला मुक्त करण्या  

  • मानी – MAANEE (proud)

    म्हणशिल तू जर लिहिन कहाणी कारण मीही आहे मानी येशिल जेव्हा उकलुन गाठी देइन तुजला साखरपाणी वैशाखाने आज शिंपली सुगंधजलयुत गुलाबदाणी मृद्गंधाची धूळ टिपाया हृदयी माझ्या अत्तरदाणी मौन प्राशुनी तृप्त जाहली फुलली हसली खुलली वाणी मृदुल कोवळ्या शशिकिरणांची माधुर्याने भिजली वाणी मनात शुद्धी खरी असूदे दिवानी वा लिही दिवाणी प्रेमासाठी मत्सर प्याले वेडी म्हण वा…

  • गब्दुल्ला – GABDULLAA (fat boy)

    एक होता अब्दुल्ला गाल त्याचे गब्दुल्ला चोर येता लुटायला केला त्याने कल्ला सोटा घेऊन चोरांवर केला मोठा हल्ला अडकवलेल्या किल्ल्यांचा त्याला मिळाला छल्ला उघडून पेट्या चोरांच्या त्याने मारला डल्ला माल घेऊन डोईवर दूर गाठला पल्ला

  • आई – AAEE (mother)

    आई म्हणजे पैंजण छुण छुण आई नाजुक कंकण किणकिण आई नसता घरात भणभण आई असता नसते चणचण छळे गारठा जेव्हा जेव्हा आई बनते मऊ पांघरुण शिणल्यावरती कुशीत घेण्या आई बनते कधी अंथरुण नीज यावया मला सुखाची आई गाते मंजुळ रुणझुण फुलाफुलातुन सुगंध उधळित आई व्यापे अवघे कणकण सुखी कराया तिची लेकरे आई करिते अखंड वणवण…

  • पंक – PANKA (mud)

    साद घालण्या शंख कशाला मनात धरण्या अंक कशाला स्पर्श कराया निळ्या नभाला चुंब फुलांना डंख कशाला रांध चुलीवर अन्न चवीचे फूड हवे तुज जंक कशाला लवचिक होण्या ताठ अंगुली गिरव अक्षरे टंक कशाला संपव कामे मग सुट्टी घे उगाच दांडी बंक कशाला पुण्य कमवुनी रावच व्हावे फुका व्हायचे रंक कशाला बनेन कोकिळ मधुर गावया नाटक…

  • परडी – PARADEE (flower basket, trug)

    काव्यपरीचे, चरण पकडुनी, प्राप्त जाहले, सौख्याला; निंदा गर्हा, करुन स्वतःची, फक्त शरण मम, आत्म्याला.. तळ गाठाया, आत्मसागरी, उतरत गेले, खोल खरी; तटस्थ राहुन, निरखित गेले, भोवतालची, मूक दरी.. गांभीर्याने, अन धीराने, दिवा उजळिता, गाभारी; श्रद्धापूर्वक, मिटल्या नेत्री, मी जीवाची, आभारी.. भिऊन ज्यासी, बंद कवाडी, कोंडत गेले, काव्याला; ती भीती भय, सुंदर मम सय, पहा कळाले,…