Tag: MARATHI LITERATURE

  • कातरवेळी – (“In the twilight hour”)

    धगधगत्या अग्नीत तावुनी, शुध्द जाहले! असत्यास मी, ठार मारण्या, सिध्द जाहले! वसुंधरेवर, जीवन फुलण्या, प्रपात असुनी; धबाबणारा!  शृंखलेत मी, बध्द जाहले! सुरभित शीतल, लहर असोनी, बघुन भडाग्नी; हपापलेला! क्षणभर चंचल, क्रुध्द जाहले! तन मन कणखर, बंध अनामिक, तोडण्यास मी; कर्म जाळले! कातरवेळी विध्द जाहले! सांजवात लावून अंतरी, बघत राहिले… समाधीत मम, रमण्यासाठी, बुध्द जाहले! मात्रावृत्त…

  • अमीर – AMEER (rich)

    मम हृदयी तू भगवंता होना आता स्थीर अंतर्यामी वाहूदे शुद्ध भक्तिचे नीर क्षीरोदधिच्या स्नानाने धवल होउदे धीर तूच औषधी आतारे मिटवाया मम पीर तप करुनी मी ज्ञानार्थी सोडत आहे तीर झेलायाला उभे इथे कषाय त्यागुन वीर चरू म्हणूनी मी अर्पे शब्दफुलांची खीर तीर्थंकर हे नाम तुझे पायाशी तसवीर हस्त जोडुनी ठेवावी घडीव सुंदर चीर पंचइंद्रिये…

  • भीत नाय मी कुणास – BHEET NAAY MEE KUNAAS (“I am not afraid of anyone”)

    सोक्ष मोक्ष लावण्यास भीत नाय मी कुणास पूर्ण सत्य सांगण्यास भीत नाय मी कुणास लोटुनी पुरात नाव लाट पोट फाडण्यास भोवऱ्यास भेदण्यास भीत नाय मी कुणास कुंडल्या बनावटी करून कैक छापतात त्या चुलीत जाळण्यास भीत नाय मी कुणास माझियात मनुज देव हडळ भूत राक्षसीण हे त्रिवार बोलण्यास भीत नाय मी कुणास मंगळात आगडोंब सांगता कुणी…

  • बंड – BAND (rebellion)

    वनराईची नित्य नवी आरास तुझ्यासाठी झरे वल्लरी घेतिल आता श्वास तुझ्यासाठी अधरांचे हे बंड असावे संयम खरा खरा पानांवर बघ दवबिंदुंची रास तुझ्यासाठी मात्रावृत्त(८+८+१०=२६ मात्रा)

  • ‘मी’पण ‘तू’पण – ‘MEE’PAN ‘TOO’PAN ( me too you too)

    मीपण तूपण, उकळत गेले, मी तू मी तू, म्हणता म्हणता… अधरांवरती, गरळ साठले, छी थू छी थू, म्हणता म्हणता… अर्क सुगंधी, कडवट कोको, चहा पातिचा, दुधाळ कॉफी पेय कपातिल, उडून  गेले, पी तू पी तू, म्हणता म्हणता… प्रेम प्रियेचे, कधि न जाणले, फक्त बोचरे शब्द ऐकले हयात सारी, संपुन गेली, ती तू ती तू म्हणता…

  • हलवा – HALAVAA (pudding)

    काटेरी मोहक हलवा नाजुकसे जडाव घडवा गझलेच्या तनुवर सजवा प्रेमाने नाती जुळवा वचनांनी सुंदर हसवा अंगणी झुलावा झुलवा ताटवा फुलांचा फुलवा काव्याचा भरुनी गडवा अंतरे प्रीतिने सजवा डोईवर कळसा चढवा

  • प्रात्यक्षिक – PRATYAKSHIK (practical)

    कुणी कुणावर प्रयोग करिती स्वार्थ साधण्यासाठी स्वार्थातच परमार्थ पाहती टोक गाठण्यासाठी प्रात्यक्षिक हे फक्त असावे जीवाला जपण्या बरे न पिळणे इतुके कोणा भोग भोगण्यासाठी शब्द आंधळे पाडत जाता चरे काळजाला संयम अपुला येतो कामी लेप लावण्यासाठी पाउलवाटा झाल्या दर्शक घाट चढायाला मार्ग बनविती स्पर्धक सारे फक्त धावण्यासाठी बाईपण मम मौन जाहले कुचकट शेऱ्यांनी फक्त एकदा…