-
गुंडा – GUNDAA
कवी शायरांची जात स्वाभिमानी कलम लेखणीची पात स्वाभिमानी दिव्या जोजवीते वीज होत पेटे जळे कापुरासम रात स्वाभिमानी गुणी नाजुकाही जाळतेय भोगा निळी केशराची वात स्वाभिमानी फिरे नागिणीसम पेलण्या नभाला पुन्हा टाकण्याला कात स्वाभिमानी असा पुत्र गुंडा आणखी पतीही जणू बत्तिशीचे दात स्वाभिमानी खुली वाट होण्या ओढती रथाला खऱ्या सारथ्याचे हात स्वाभिमानी सुनेत्रा नि मधुरा काव्य…
-
मिठी – MITHEE
आठवतेका मिठी घट्ट ती कडकडुनी जी तुला मारली आठवतेका प्रिया तुझी तुज प्रीतीने तू जिला मारली प्रियतम तू अन मीच प्रियतमा चुम्बाया तुज आसुसलेली चुंबुन माझे अधर मिठी तू माझ्यातिल मृदु फुला मारली बरेच झाले तुझ्या मिठीने सरळ मनाला जपावयाला भोगासाठी हपापलेली कारस्थानी कला मारली प्रयोग माझे सत्याचे हे खऱ्या अहिंसक जीवांसाठी सत्याच्या तलवारीने मी…
-
सुखदा – SUKHADAA
नवी खास वाटे गुणाची सुखदा खरा भाव जपते ऋणाची सुखदा किती सरळ आहे सलिलता मृदुता घडी मस्त घाले खणाची सुखदा म्हणे बाप भाऊ जणू फुल मधुरा म्हणुन वाट लावे तणांची सुखदा जळूसारखी जी घराला चिकटे तिला जाळ लावी पणाची सुखदा पुरे माज मस्ती उतरणे जरुरी खडा घाव घाली घणाची सुखदा लगावली – लगागा/ लगागा/ लगागा/ललगा/…
-
जाडी जाडी JAADEE JAADEE
नको आज होंडा गाडी हिंड नेसून राखाडी हिरव्या नाजुक काठाची उद्या शाल केशर काडी कुर्ती सफेद वाणाची घाल बन नावाडी गुल्लाबाचं होउन फूल परवा फिर वाडी वाडी उडे दुपट्टा आकाशी झगा जांभुळ फुलझाडी कुंकुम वर्णी काठाची जर्द रेशमी हळदाडी गडद निळी ग नऊ वारी नेसुन दिस जाडी जाडी
-
स्वर्ग – SWARG
किती मी किती मी सुखे गात आहे दवाच्या तुषारे उभी न्हात आहे हवे ते हवेसे मला नित्य लाभे उणे ना कशाचेच स्वर्गात आहे मला स्वर्ग दिसतो तुम्हा स्वर्ग दिसतो तिथोनीच मोक्षास मी जात आहे फुलाया ग जीवा असा गंध देते जणू केवड्याची खरी पात आहे तुझ्या कैक वचनात साऊल गाणी जशी माय माझी पिता तात…
-
ध्यास श्वास – DHYAAS SHVAAS
असा ध्यास माझा असा श्वास माझा गझल सोनचाफा तसा श्वास माझा हवा प्राणवायू वरीही तुतारी हृदय स्पंदताना जसा श्वास माझा पहा हो स्मराहो हवेला हिवाळी नका मज पुसू हो कसा श्वास माझा पहाटे दुपारी जरी रात्र भासे कळा दाबण्याला नसा श्वास माझा सुनेत्रात रमला किती भार वाहत जपाया टिकाया वसा श्वास माझा AKASHARAGAN VRUTT –…
-
अंतरज्वाला – ANTAR JVAALAA
मी न दुखविले व्यर्थ कुणाला म्हणून मजला दुःख नसे सदैव जपली अंतरज्वाला म्हणून मजला दुःख नसे हृदयी माझ्या रहावया ये कायमचे तू खरे खरे असे निमंत्रण दिले सुखाला म्हणून मजला दुःख नसे निसर्ग नियमांचे नित पालन करुन रक्षिते स्वधर्म मी स्वच्छ ठेविते ह्रुदय जलाला म्हणून मजला दुःख नसे अक्षर अक्षर सजीव होते लहरीवर मम काव्याच्या…