Category: Ghazal

  • बेमिसाल – Incomparable

    लेक दाल मी पुफ्फ लाल मी धवल पीत घन नेक बाल मी तव लगावली गाल गाल मी गडद काजळी तीट काल मी लेखणीतली तरल चाल मी जाळ वर्गणा आग झाल मी काय ऐकशी बाण ढाल मी पकड एक लय सूर ताल मी जांब शाल्मली वृक्ष साल मी तलम ओढणी हरित शाल मी कळस तांबडा उजळ…

  • आक्रीत – IMPROBABLE

    आक्रीत काय घडले आवाज बंद म्हणता कोडे कुणास पडले आवाज बंद म्हणता पिवळे गुलाब खुडुनी जे जे पसार झाले भवरोग त्यांस जडले आवाज बंद म्हणता ऐकून शब्द प्रीती बुडुनी भ्रमात फुगता शिशिरात ढोंग झडले आवाज बंद म्हणता बोलावयास त्यांना उरलेय काय आता मौनात भाव दडले आवाज बंद म्हणता स्मरले मला न काही कारण कळावयाला वाटेस…

  • मनोरा – Tower

    गळ्यात घालुन गळा डहाळी अक्षत पानांची उधळे फुलांस कोमल खुडून अलगद अक्षत कुसुमांची उधळे सरोवरातिल नीर सुगंधित हरित टेकडी हवा खुली उंच मनोरा बिंबावरती अक्षत नाण्यांची उधळे हूड निर्झरासंगे वारा खेळ खेळतो लपाछपी सूप उडवुनी हातांमधले अक्षत धानांची उधळे कार्तिकातली शुद्ध प्रतिपदा दिवे लावुनी आकाशी अग्निपुष्प फिरवून गरगरा अक्षत ठिणग्यांची उधळे कोर बिजेची भाळावरती रेखुन…

  • करंजी – KARANJI

    सूर्य उगवता हळदी तांबुस सोन्याचा गोळा भाव ठरव तू स्वतः स्वतःचा तोलण्यास तोळा उचल करंजी डब्यात भर तिज जा जा शाळेला लगावलीच्या मोजुन मात्रा लगा लगा सोळा दप्तर डोई करात लाठी चालव वेळेला नको जवळ पण करू कुणाला जरी दिसे भोळा वाटिकेतला सुगंध लुटण्या भृंगांचा फेरा ना परवाना करण्यासाठी फुल चोळामोळा कुटीत पंचम मुनी दिगम्बर…

  • ओज – PROWESS

    पायऱ्यांना कोण मोजे रोज आता लिफ्टला मी सांगते तू मोज आता बाळ ते नादान आहे जाण मर्दा नित्य उडवे खेळण्याचे नोज आता रोज कुठला साजरा करण्यास नुरला डे नवा पुन्हा नव्याने खोज आता टेकडीवर रानवाटा भावणाऱ्या चढत जाणे वाटते ना बोज आता श्वास घेता या हवेतिल प्राणवायू भरत जाई अंतरी मम ओज आता पाठ माझी…

  • गांधीटोपी – “Gandhi cap”

    वादी वा प्रतिवादी असुदे काव्यकला मम साधी असुदे साध्य कराया इच्छित मुक्ती आसन भूमी गादी असुदे तलम जरी मलमलचा कुर्ता गांधीटोपी खादी असुदे मित्र चाहता नसेल माझा गझलेचा पण नादी असुदे शब्दांची गर्दी पानावर नकोच जंत्री यादी असुदे नाविक नावाडी माजी ती आजी नानी दादी असुदे जिनालयाचा कळस कांचनी संगमरवरी लादी असुदे

  • सुखद गारवा- “Pleasant coolness”

    तन भिजलेले वस्त्र सोवळे ऊन कोवळे सुखद गारवा सुकवाया मन ऊन कोवळे ..ऊन कोवळे सुखद गारवा चिंब भावना टपटपणाऱ्या शब्दांमधुनी झरझरणाऱ्या काव्यसंपदा जलद सावळे ऊन कोवळे सुखद गारवा जिनालयावर कळस तीन घन रत्नत्रय जणु अमूल्य हृदयी धूत वस्त्र नव फिकट जांभळे ऊन कोवळे सुखद गारवा नेत्रांवरती बांधुन पट्टी न्यायदेवता न्याय तोलते जिनशासन पण नसे आंधळे…