जलौघवेगा सुसाट सुंदर प्रवाह खळखळ विराट सुंदर धबाबणारा प्रपात दावी रुपास अपुल्या अचाट सुंदर वळून झाले उसवुन झाले पुन्हा विणूया चऱ्हाट सुंदर अगीनगाडी रुळावरोनी मजेत धावे तराट सुंदर मिरवित आहे हळद नि कुंकू सतेज मंगल ललाट सुंदर निशांत झाला खरा सुनेत्रा नवी गुलाबी पहाट सुंदर वृत्त – जलौघवेगा, मात्रा १६ लगावली – ल गा ल…

भरात आली गझल गुणाची सुखात भिजली विमल गुणाची दवात भिजवी फुलांस साऱ्या अशीच ती रे सजल गुणाची तुला न कळली तिला न कळली कमाल तिचिया अचल गुणाची मृणाल बनते मुलांस जपण्या खरीच सुंदर कमल गुणाची कितीक आले जरी मळविण्या कधीन मळते अमल गुणाची विरून जाई खिरून जाई मृदुल मनाची तरल गुणाची जशी निळाई तशी सुनेत्रा…

लिहीन काही नवे नवे मी सुचेल जे जे मला हवे मी कलम असे गुज करे वहीशी पुन्हा पुन्हा तेच आळवे मी थकेल जेव्हा रुमाल माझा टिपून घेईन आसवे मी जरीन दांडू करात माझ्या चुकार विट्टीस टोलवे मी उडवित बसते निळ्या मनाचे प्रभात होता नभी थवे मी निळ्या समुद्रास गाज सांगे रड्या तरंगास हासवे मी निघेन…

नशीब म्हणजे नवी भरारी! स्वतःच घ्याया हवी भरारी!! प्रभात होता!! कुणी निशाचर! म्हणेल घेना रवी भरारी!! सुजाण या! मैफलीत माझ्या… असेल ही भैरवी भरारी!!!! पिसे गझलचे! नभी तरंगे!! तनू तिची!आळवी भरारी! हृदय असे हे!! बुलंद माझे!!! विधीलिखित- वाकवी भरारी!!! वृत्त – जलौघवेगा, मात्रा १६ लगावली – ल गा ल गा गा/ ल गा ल गा…

त्या तिथे कोणीच नव्हते पण तरी ती भीत होती आतला आवाज म्हणतो हीच मोठी जीत होती मृदु निरागस भाव नयनी उंबराचे फूल जणु ती पण तिला ठाऊक नव्हते ती स्वतः संगीत होती अंतरीचा नाद दिडदा ऐकता हरवून गेली हरवली पण गवसलेले शब्दधन सांडीत  होती मेघमाला भासली ती वाटिका फुलवून गेली मेघमाला सावळी पण वाटिका रंगीत…

तृप्त झाली ही धरा बघ चांदण्यांच्या पावसाने रातराणीच्या फुलांनी भरून गेली सौरभाने अंबरातिल मेघनेसह तारकांनी नृत्य केले दाविल्या त्यांच्या अदा अन बिंब सुंदर आरशाने मंदिरातील दीपज्योती धूप दरवळ कर्पुराचा अंगणी मृदगंध लहरे शिंपलेल्या पावसाने शुभ्र कलिका मोगऱ्याच्या वेल जाई उंच गगनी आसमंती सूर झरती पंडितांच्या गायनाने देखण्या नक्षत्र बाला  मुग्धही आकाशगंगा मी सुनेत्रा शब्द वेचे…

वृत्त अपुले मंजुघोषा आज आहे वीस आणिक एक मात्रा साज आहे मी लिहावे तू लिहावे मस्त काही जाण मित्रा खास माझा बाज आहे बासरीचा सूर कृष्णा हा नसावा राधिकेच्या अंतरीची गाज आहे पाहिले स्वप्नात रात्री स्वप्न वेडे उंच माझ्या मस्तकी सरताज आहे कुंतलातिल शुभ्र गजरा मोगऱ्याचा मैफिलीच्या पापण्यांतिल लाज आहे राम नाही श्याम नाही धुंद…