त्रस्त नव्हे पण मस्त मस्त रे स्वस्त नव्हे पण मस्त मस्त रे ऐवज आहे मौल्यवान हा दस्त नव्हे पण मस्त मस्त रे वेळ बघूनी काम साधते व्यस्त नव्हे पण मस्त मस्त रे खात रहाण्या खाद्य पुरविते फस्त नव्हे पण मस्त मस्त रे गझल लिहाया जाग जागुनी गस्त नव्हे पण मस्त मस्त रे कोसळण्या घन वीज…
सुधारे न मी … पु ट पु ट स्फुट भरुन शेण मी … पुटपुट स्फुट सुके बेण मी … पुटपुट स्फुट दवारेन मी … पुटपुट स्फुट ढळढळीत सत्य जिनविजय खरी देण मी … पुटपुट स्फुट दुजांच्या चुका उणीदुणी उगाळेन मी … पुटपुट स्फुट पुढे काय ते मध्यस्था विचारेन मी … पुटपुट स्फुट करुन नाक वर…
नजरसे नजर मिलाकर बात कर लब्जसे तीर चलाकर बात कर अहम का वहम सुलाकर बात कर वचनसे जाम पिलाकर बात कर धर्मकी सांस पकड ले ध्यानमे कर्मके बोझ जलाकर बात कर फेंक दो चमच उठा लो पुण्य फल हाथ से घांस खिलाकर बात कर कलम की धार सिखायेगी सबक सुनेत्रा कलम उठाकर बात कर
मार फडके व्हावया ऐना उजळ नित्य बस ध्यानास आत्म्याला उजळ अर्थ तव येईल हाती भरभरुन भरत जा आभाळ गगनाला उजळ तू नको घालूस चष्मा ती म्हणे करितसे मेकप दिसायाला उजळ का बरे ऐकू अशी तव बात मी मज मला कळते भले व्हाया उजळ आगमांना कोळुनी प्याल्यावरी तळ सुनेत्रा जाहला माझा उजळ
मौन टिपण्या सावळे मी मौन झाले माझिया जीवासवे मी मौन झाले चंद्र गोलाकार बघुनी भाकरीचा जाणत्या बकरीपुढे मी मौन झाले जाहले नेते शिकारी गर्जणारे रान ते किंचाळले मी मौन झाले रंग काळा अशुभ लेश्या काळगेले अंकशास्त्री बरळले मी मौन झाले गुंफुनी नावा ‘सुनेत्रा’ शेर लिहिता गुरु गझल घन बरसले मी मौन झाले