-
डोस – DOS(DOSE)
मोक्षपथावर कधी न अडले घोडे माझे मम चरणांची वाट पाहती जोडे माझे खूप ऐकले उपदेशाचे डोस जनांचे ऐकत असते मीही आता थोडे माझे घात टाळण्या घाटामधल्या वळणावरती मोहक वळणे घेता अक्षर मोडे माझे मीच घातले होते मजला जे अनवट ते लयीत लोभस सहज उलगडे कोडे माझे गंडेदोरे का नडतील ग मला सुनेत्रा करी झळकता कनक…
-
दीप शर्वरी – DEEP SHARVAREE
श्रावण रमणी दीप शर्वरी दिवा लाविते श्रावण रमणी गोड गोजिरी दिवा लाविते पश्चिम सूर्याला वंदोनी हृदय मंदिरी श्रावण रमणी पीत पावरी दिवा लाविते अंधारे अंगण उजळाया तिन्हीसांजेस श्रावण रमणी वधू लाजरी दिवा लाविते हळदीकुंकू रेखुन भाळी तुळशीपाशी श्रावण रमणी प्रिया बावरी दिवा लाविते इंद्रधनूवर झोके घेउन दमल्यावरती श्रावण रमणी गझल नाचरी दिवा लाविते
-
कानाफूसी – KAANAAFOOSEE
(ग़ज़ल) मजाक में या कुछ मतलब से मनकी बाते कहदी मैंने बुरा नहीं था मतलब सचमे मेरे मनकी सुनली मैंने कानाफूसी करके फैली बातबात पनघटपर उडकर बातका काटा चुभ गया दिलको क्योंकी सुनली दिलकी मैंने झूठ बातभी इतनी सुन्दर हो सकती है पता नहीं था झुठसे झूठा पंगा लेकर सचकी झोली भरदी मैंने नाम आज…
-
माझी तरही – MAAZEE TARAHEE
तरही तरिही तरली तरली गझलियतीने चढली तरली माझी तरही लाख गुणाची जरी तरकली टिकली तरली उले आणखी मिसरे सानी गुंफुन तरही बनली तरली फुले पाखरे पर्णरुपातुन तरही कशिद्यावरली तरली तरहीमधुनी हसत सुनेत्रा झुल्यावरती झुलली तरली
-
वर्दी – VARDEE
अजून माझ्या निळ्या कपाटी वर्दी खाकी आहे करी कायदा घेण्याची मम इच्छा बाकी आहे वेग कशाला फुका वाढवू जाईन आरामात दो पायांची माझी गाडी चौदा चाकी आहे फिरविन लाठी वीजेसम मी कोसळण्या ढग हट्टी कातळ काळ्या दंडी माझ्या बिल्ला वाकी आहे अर्धा प्याला कसा भरू मी कधी न चिंता केली भरून प्याला देण्या जवळी प्रतिभा…
-
प्याली – PYAALEE
प्याले भरून प्याली ओठी धरून प्याली बिंबास कांचपात्री बघते झुकून प्याली न्हाऊन सप्तरंगी माझी तरूण प्याली लाखो जिने बिलोरी आली चढून प्याली गझलेत पेय उसळे फेसाळत्या नशेचे गाठूनिया तळाला आली तरून प्याली केले जरी रिकामे फटक्यात रांजणाला त्याला पुन्हा भराया अजुनी टिकून प्याली नसता कुणी पहाया मस्तीमधे स्वतःच्या नेत्रात दो शराबी जाते बुडून प्याली मातीत…
-
शेतकरी मन – SHETAKAREE MAN
शेतकरी मन प्रसन्न व्हाया लेझिम खेळावे शेरांनी भूमी देते गुरांस चारा तिजला वंदावे शेरांनी निर्भरतेने व्यक्त व्हावया काव्यफुलांचे मळे बहरण्या मुळापासुनी बदल हवा तर स्वतःस घडवावे शेरांनी चपखल बसण्या शब्द नेमके वृत्त असावे मम वृत्तासम वृत्ती निर्मल मम म्हणण्या मग मुळी न लाजावे शेरांनी गूढ कसे हे मज समजावे कळल्याविन मी कसे वळावे पुरे जाहला…