-
अढळ – ADHAL
चतुर्दशीच्या चंद्रासम तव मुखचंद्रावर प्रभा झळकते अर्ध्या मिटल्या नयन पाकळ्या अधरांवरती हास्य विलसते पद्मासन तव आसन शोभे नेत्रांमधुनी बरसे करुणा खिरते वाणी सर्वांगातुन समवशरण भवताली वसते दर्शन घेण्या अरिहंताचे स्वर्गामधुनी इंद्रही येती मूर्त पाहुनी सजीव सुंदर झुळुक हवेची बघ झुळझुळते पुनव चांदणे झरते जेव्हा नभांगणातिल तारे दडती सिद्धशिलेवर शिरोमणीसम सिद्धप्रभूचे स्थान अढळ ते
-
कशास भेटणे तुला – KASHAAS BHETANE TULAA
-
मी तुझी नाही जरी रे – MEE TUZEE NAAHEE JAREE RE
-
कर्माला नूतन रोखू – KARMAALAA NOOTAN ROKHOO
कर्माला नूतन रोखू तू बोट सखीचे धरना आत्माच तुझा हा सुंदर आत्म्यात मला तू बघना करवंदी डोळ्यांमधले बघ काजळ उतरे गाली मिटलेल्या पापण काठी येऊन प्रियतमा निजना काठावर मौन तळ्याच्या जललहरी नाचत येती पाण्यात चांदणे झरते गझलेवर कविता करना हृदयाच्या खोल तळाशी तव दिसते हसरी प्रतिमा तू झुळुक सुगंधी बनुनी अतातरी झुळझुळना रिमझिमत्या आठवणींचा पाऊस…
-
मी पुन्हा जन्मले होते – MEE PUNHAA JANMALE HOTE
तरही गझल – मी पुन्हा जन्मले होते मूळ गझल – जगण्याची इच्छा नव्हती मरणाने छळले होते गझलकार – राज पठाण जगण्याची इच्छा नव्हती मरणाने छळले होते मरणाच्या उंबरठ्यावर मी पुन्हा जन्मले होते मज वाढायाचे होते जन्मात नव्या या सुंदर पण तनू खंगली झिजली म्हणुनच हळहळले होते नव्हताच दुवा कुठलाही जोडाया नाते अपुले तू समक्ष खात्री…
-
कंटकांचा हार झाला – KANTAKAANCHAA HAAR ZAALAA
तरही गझल – कंटकांचा हार झाला मूळ गझल – घुसमटीचा केव्हढा सत्कार झाला गझलकार – राज पठाण घुसमटीचा केवढा सत्कार झाला आतला आवाज पुरता ठार झाला बोलले होते जरी ते बोचणारे बोचऱ्या त्या कंटकांचा हार झाला लेखणीने दाबता नाना कळांना शेर माझा वीजवाहक तार झाला वितळलेल्या भावनांना अर्थ देण्या गोठवुन पाल्हाळ तो मग सार झाला…
-
तुझ्याचसाठी अजून मारुत – TUZYYACH SAATHEE AJOON MAARUT
तुझ्याचसाठी अजून मारुत झऱ्याप्रमाणे वहात आहे सळसळणाऱ्या रवात त्याच्या सजल घनांचा निवास आहे उधळित सुमने सुगंध झुलती कलरव पक्षी वनात करिती भरून वाहे तुडुंब दुहिता निळी नव्हाळी जलात आहे पहाट वारा झुळझुळणारा उडवित जाई बटा लतेच्या खट्याळ त्याच्या अदांवरी या गझल गुलाबी फिदाच आहे सुकून गेली कधी करपली मृदूल माझी जरी फुलेही सतेज पर्णी हटेल…