सुनेत्रा नकाते

Category: Marathi kaavya

  • कुल्फी – KULFE (TRADITIONAL INDIAN CANDY WITH STICK)

    दुपार झाली आला कोणी विकावयाला गारेगार दुधी गुलाबी कुल्फी कांडी बनवुन चटपट चारे गार सायकलीवर उन्हात फिरुनी थकून होता घामेघूम गच्च ढगांची नभात दाटी सुटले अवचित वारे गार गरगरणाऱ्या वावटळीवर मजेत पाचोळा उडतोय ऊन बैसले झाडाखाली पक्ष्या गाणे गा रे गार मेघ कशाला गडगड करती .. वीज कडाडत दळते काय अता न असले प्रश्न तपविती…

  • आत्म्यात देव अपुल्या -ATMYAT DEV APULYA (GOD IS IN OUR SOUL)

    वृत्तीत मातृकेचे गाणे नवे वळेल लालूच मोहवेना मनमोर का चळेल आत्म्यात देव अपुल्या त्याच्यापुढे झुकून समजाव तू स्वतःला तेव्हाच नय कळेल सुम्भात पीळ आहे प्राचीन कर्म मूळ तो पीळ सहज सुटता तव पुण्य फळफळेल पंचांग पाहशी तू मिळवावयास पीठ जात्यात घास नाही मग काय ते दळेल सद्धर्म दर्शनाचे जेंव्हा रुजेल बीज हृदयात अंकुराची चाहूल सळसळेल

  • काव्यकुंज – KAVYA KUNJA (GROVE OF POETRY)

    काव्यकुंज …. रंग हळदीचा पिऊन पाने देत सावली उन्हात हसती सान बालिका उभी तरुतळी बघते आहे वाट कुणाची गप्पा गोष्टी करावयाला अधीर आतुर उभी कधीची जर्द लाल पोशाख शोभतो डोईवर टोपी छायेमध्ये सुबक बाकडे निवांत बसलेले ऊन त्यावरी तप्त दुपारी खुशाल निजलेले… …… आकाशाची गर्द निळाई जांभुळलेली पिवळी राई मातीमध्ये ऊन खेळते रागवते आई… निळी…

  • कलश घनांचा- KALASH GHANANCHA (PITCHER OF CLOUDS)

    भाव शुद्ध अर्पिते प्रभूला प्रभूसम होण्या ओंजळ भरली शुभ्र फुलांनी अर्घ्य वाहण्या जाई जुई प्राजक्त मोगरा विपिनी फुलला सळसळणाऱ्या नवपर्णांनी पिंपळ सजला निसर्गातले रंग उधळण्या वसंत आला आभाळातून कलश घनांचा झरू लागला सृष्टीमातेच्या चरणी मम माथा झुकला

  • सवय जादुई – SAVAY JAADUI (MAGICAL HABIT)

    हवा जादुई ..हृदय जादुई. श्वास घ्यायची सवय जादुई. रंगबिरंगी दुनिया माझी.. माझ्याभवती वलय जादुई. खाण गुणांची खोदत बसता.. घिरट्या घाली प्रणय जादुई . निर्भय देतो स्वतः स्वतःला.. मोक्ष मिळविण्या अभय जादुई. मक्त्यामध्ये काय लिहू मी.. दाट सायीसम सय जादुई. काळासंगे शाश्वत मैत्री.. नाव तयाचे समय जादुई.. सदा ‘सुनेत्रा’ तुझियासंगे .. न पुढे न मागे लय…

  • शब्दखेळ – SHABD KHEL (WORD PLAY NEW WITH OLD)

    शब्दखेळ मी रोज मांडते नवा जुना शब्दमेळ अन ओज सांडते नवा जुना नित्य डोलते भार पेलण्या जगावया शब्दकेळ ना बोज कांडते नवा जुना

  • आसू आणि पाऊस – AASU ANI PAAUS (TEARS AND RAIN)

    पाऊस पावसाळ्यात पडून जातो… पावसाचा ऋतू असतो… तेव्हाच पाऊस पडून जातो.. जमिनीत मुरतो..शेतात पडतो… रानावनात कोसळतो… कधी माती वाहून नेतो… कधी विहिरीतले मृत झरे जिवंत करतो… घरांवर छप्पर फाडून कोसळतो… कधी कधी मग नद्यांना पूर येतो… काठावरची गावे जलमय होतात… धरणे जोहड भरून जातात.. कधी कधी पावसाचा ऋतू पण कोरडाच जातो.. पाऊस पडतच नाही… शेतकऱ्याच्या…