सुनेत्रा नकाते

Category: marathi kavya

  • किमयागार – KIMAYA-GAAR (ALCHEMIST)

    करमत नाही मम जीवाला घराशिवाय मैत्र जवळचे खरे कुणाशी स्वतःशिवाय भरती आली अन ओहोटी पाठोपाठ सागर तीरी अगणित मासे गळाशिवाय तडफडणाऱ्या मासोळ्यांचा खच रेतिवर तप्त वालुकी जगतिल कैश्या जळाशिवाय उभ्या आडव्या रेषा रेखुन तर्जनीने खेळ रंगतो मृदुल मृदेवर पटाशिवाय हृदय जिनालय शुद्ध भाव मम किमयागार पूजन करण्या चरण कुणाचे जिनाशिवाय

  • सूळ – SOOL (STAKE)

    डोळ्यात धूळ गेली ढवळून मूळ गेली धुंडून कोपऱ्यांना पाहून कूळ गेली डोक्यात स्वच्छतेचे घेऊन खूळ गेली उतरून मस्तकी मम उठवून शूळ गेली झालीच गझल भारी घालून रूळ गेली रक्ता चटावलेला मोडून सूळ गेली तोंडात साठलेली टाकून चूळ गेली

  • किमया – KIMAYA(MAGIC)

    माल्यश्री वृत्तातिल किमया मंत्र जपू पिसे लागले तरी मतीने तंत्र जपू प्राणज्योत तेवण्या मंदिरी गाभारी देहवल्लरीतिल हृदयाचे यंत्र जपू वृत्ताचे नाव – माल्यश्री वृत्त प्रकार – मात्रावृत्त मात्रा – २२ (१६/ ६)

  • गुरुकृपा – GURU KRUPAA (BLESSING OF GURU)

    गा उन्हाचे रंग उधळत मस्तपैकी गा धरेला मस्त खुलवत मस्तपैकी नित्य असतो पंचमी सण फाल्गुनी बघ राग रुसवा सोड पळवत मस्तपैकी लाल पिवळा जांभळा घन गगन चुंबे नाच चपले धुंद चमकत मस्तपैकी काय बरवे काय सुखवे ओळखूनी बरस मेघा देह भिजवत मस्तपैकी मोतियांसम शब्द बरसे गझल वेडी गा ढगा रे ढोल बडवत मस्त पैकी तू…

  • वेढे – VEDHE(ROUNDS)

    मस्तपैकी मी लिहावे नित्य काही मस्त बाकी तू जपावे नित्य काही कल्पना माझी असो की त्या फुलाची मस्त आणिक छान द्यावे नित्य काही संगती एकांत नाजुक सांज प्याले मस्त साकी तू भरावे नित्य काही गोठलेल्या काफियांची आ अलामत मस्त बदले मी पुरावे नित्य काही मी न माने अन जुमाने पुद्गलाला मस्त माझे मी स्मरावे नित्य…

  • रदीफ – RADEEF (REFRAIN)

    आज कोणता शब्द वापरू रदीफ म्हणुनी तंग काफिया हिंदी उर्दू खलीफ म्हणुनी गुरू इलाही जैसा कोणी असेल जर तर सहजच सुचले तीन काफिये शरीफ म्हणुनी एक जाहले दोन शब्द हे मजनू मजनी कुठला निवडू रामबाण मी अलीफ म्हणुनी साक्षी भावे न्याय कराया शब्दार्थांचा भाव खरोखर टिकेल सच्चा हनीफ म्हणुनी लतीफ आणिक हनीफ मिळता गझल पूर्ण…

  • धाव – DHAV(RUN)

    रंग रूप आरसा मनाचा तृप्त कृष्ण घन तसा मनाचा कोण डाव खेळते कुणाशी रंग गडद बघ तसा मनाचा शीळ वात घालता मजेने धाव घेतसे ससा मनाचा शिंपल्यात दो झरे वसंती गझल उधळते पसा मनाचा गाल गालगा लगा सुनेत्रा सहज पेलते वसा मनाचा