सुनेत्रा नकाते

Category: Marathi sahitya

  • टकाटक – “In full swing”

    बाया बापे बनुन टकाटक आले लावण करावयाला चिखलामधली रोपे उचलत पावसात तनु भिजावयाला इरली डोईवरती त्यांच्या रंगबिरंगी किलतानाची कधी न वाटे भीति तयांना अस्मानीच्या सुलतानाची शेतामध्ये उभ्या आडव्या करून ओळी अंतर राखत धारांमध्ये न्हात कुणबिणी गाती गाणी रोपे लावत हरेक तरुला वाढायाला जागा मिळुदे डुलावयाला प्रकाश पाणी यांच्यासंगे वारा मिळुदे डुलावयाला वेगे वेगे उंचच जावे…

  • नमिते -“The divine in me bows to the divine in you”

    मी जे लिहिते त्यातुन सुंदर सारे निघते मी जे जपते त्यातुन सुंदर सारे निघते घास टाकुनी जात्यामध्ये भरून ओंजळ मी जे दळते त्यातुन सुंदर सारे निघते जीवांना रक्षाया अविरत सत्य जाणुनी मी जे रचते त्यातुन सुंदर सारे निघते गोष्टींमधुनी विचार शिवरुप मनी मुलांच्या मी जे भरते त्यातुन सुंदर सारे निघते ब्रह्मांडातिल अन सृष्टीतिल मम पिंडातिल…

  • विठ्ठल – name of God

    सूर मुरलीचे निळ्याचे गुंजले रानात साऱ्या ताल तबल्याचे घनाचे रंगले रानात साऱ्या सावळ्या या विठ्ठलाचे रूप सुंदर भावलेले पाहुनी वेडावले जन नाचले रानात साऱ्या

  • ठिपके – Grid of dots

    कुरणांवरती मेंढ्या फिरती ओढ्याकाठी गळ्यातल्या घंटा किणकिणती ओढ्याकाठी निळ्या पर्वती प्रभा पसरली उजळत माथे इवले इवले ठिपके चरती ओढ्याकाठी कुठे बैसला मेंढपाळ वाजवीत पावा मऊ घोंगडे खांद्यावरती ओढ्याकाठी गवतावर फुलपाखरे जांभळ्या पंखांची पंख झुलवुनी मजेत उडती ओढ्याकाठी खळाळते जल त्या तालावर वारा गाई काठावर मासोळ्या दिसती ओढ्याकाठी होड्या बनवुन जली सोडुनी खिदळत खिदळत सान बालके…

  • शांतरसमय – “full of peace”

    बरसत्या धारांमधूनी नाद ऐकू येत आहे शांतरसमय सागरी लाटांमधूनी गाज ऐकत वात वाहे शांतरसमय चालली वारी पुढे ही रंगल्या भक्तांसवे या पंढरीला सोहळा भिजल्या मनांचा सावळा आषाढ पाहे शांतरसमय भावघन श्रद्धा म्हणोनी शब्दधन मी मुक्त सांडे लेखणीतुन बाग मग सारस्वतांची माझिया काव्यात नाहे शांतरसमय बांधुनी तालासुरांनी अक्षरे लय साधणारी गीत बनता बंदिशीतिल राग माझ्या अंतरी…

  • अहंता – Egotism

    गढुळलेल्या दो नद्यांचे गोठले जल काव्य माझे वाहणारे जाहले जल कैक सुंदर भावनांचे अंबरी घन नाचता त्यातून बिजली सांडले जल ज्या अहंतेला स्वतःचे ना जरी भय त्या मदांवर मी खुषीने सोडले जल बंगला गाडी तुझी ती हाय क्षुल्लक त्याहुनी प्रिय आसवांचे वाटले जल आपला पाऊस असुनी वाटतो पर वाटुदे कोणास काही बोलले जल गझल अक्षरगणवृत्त…

  • मैत्री माझी – My friendship

    कोणाला मैत्रीत हसायचं असतं… कोणाला काही सांगायचं असतं …. कोणाला काही पहायचं असतं… कोणाला काही ऐकायचं असतं… कोणाला कधीतरी रडायचंही असतं …. कोणाला तर काहीही करायचंच नसतं …. पण तरीसुद्धा …. मैत्रीच्या समूहात टिकायचं असतं …. वेगळे वेगळे असलो तरी …. वेगळेपणाला खूप खूप जपत… सगळ्यांसोबत रहायचं असतं…. सगळ्यांचंच सगळं सारखं नसतं …. बरंच काही…