सुनेत्रा नकाते

दिवसामागुन दिवस उलटले महिने वर्षे किती नेमे येते नवे वर्ष हे कौतुक त्याचे किती क्याटरिना अन रिटा सुनामी गर्जत हे आले बेचिराख जरी जीवन झाले राखेतुन फुलले शिशिरामध्ये झडती पाने वसंत देतो फुले जुन्या क्षणांच्या हिंदोळ्यावर पुन्हा नव्याने झुले तोच सूर्य अन तोच चंद्रमा रोजच भासे नवा चैतन्याची खूण ओळखा हृदयामधला दिवा मातीमधुनी पुन्हा थरथरे…

रंग कणिका अंबरातल्या उधळिल्या सागरी सुंदर घुमविती घागरी घागरी घुमविती घागरी यज्ञ पेटला संधीकाली लोभ-मत्सरा जाळे होळी बालके वाजविती भेरी सुंदरा…. ठिणग्या बरसत वीज नाचते धरणीवरती अंबर झुकते लालस पिवळी हिरवी निळसर भक्तिची वस्त्रे जरतारी सुंदरा ….. पाहून उत्सव नभ हे हसले गर्जत गर्जत मेघ वर्षले मृदगंधाने झेले भरले बाग उमलली धरेवरी गं धरेवरी