-
घळस – GHALHAS
कोणास भावनेची किळस वाटते आहे झुंजार वासना पण पळस वाटते आहे अंगणी औषधी तरु तुळस वाटते आहे काफिया कन्नड मिळव ‘घळस’ वाटते आहे पाण्याविना धरेचे देऊळ तापलेले वरती घागर उपडी कळस वाटते आहे बन ‘बळगार’ कासार प्रीतिचे पीक घेण्या मी शब्द कानडी बघ ‘ब्यळस’ वाटते आहे भांडार भरुन वाहे कसले उणे “सुनेत्रा” विरजण्या क्षीर कोमट…
-
अंगठी – ANGATHI
मून चंद्रमा नवमीचा कुंदन गरिमा नवमीचा अंबरातल्या घननीळा गडद रक्तिमा नवमीचा उखळ पांढरे शुभ भावे कांड अस्थमा नवमीचा झील चांदवा प्रतिबिंबी कृष्ण काळिमा नवमीचा अंगठी बदाम “सुनेत्रा ” घाट नीलिमा नवमीचा
-
उपसंहार – UPSANHAR
उपसंहार .. ….. इलाही जमादार यांच्या गझलसंग्रहांची आस्वादात्मक समीक्षा/ पृ.क्र. १५९ ते १६३ वरून साभार १) प्रास्ताविक: गझल म्हणजे काय? मराठी काव्यजगतातील गझलेचे स्थान कोणते? गझलेचे प्रकार जसे अक्षरगण वृत्तातील गझला, मात्रावृत्तातील गझला, मुसलसल व गैर मुसलसल गझला, जदीद व रिवायती गझला, गझलांचे तंत्रदृष्टया पडणारे वेगवेगळे प्रकार यावर चर्चा केली, मराठी गझलेचा उगम, कविवर्य माधव…
-
संग – SANG
संग ठरवण्या आधी बोले अरेतुरेची भाषा तयांस उलटे देते टोले अरेतुरेची भाषा अनोळख्यासम जरी भेटली कपट जाणते अंतर दांडूने करकचून कोले अरेतुरेची भाषा फुकट घरगडी मिळतो जेव्हा फिरावया बाजारी सवंगड्यांसह डाळिंब सोले अरेतुरेची भाषा नऊ नव्याचे दिवस सोंग ते हाव अहं जड भारी शिवून खोळी भरून तोले अरेतुरेची भाषा शील ज्ञान गुण सेवा यांची असे…
-
चांदणचुरा – CHANDANCHURA
चांदणचुरा जैसे शारदियेचे चंद्रकळे | माजी अमृतकण कोवळे | ते वेचिती मने मवाळे | चकोर नलगे | | तियापरी श्रोता | अनुभवावी हे कथा | अति हळूवारपणा चित्ता | आणुनिया | | (संत ज्ञानेश्वर ) सामान्य संसारी जगात रमणाऱ्या आपल्यासारख्या कवींच्या काव्यात विशुद्ध अशा संत काव्यातली माधुरी उतरणं अशक्यच आहे. पण अस्सल कवी मन मग…
-
मेंदी हळदी – MENDI HALDI
लावली मेंदी न हळदी रंग चढण्या उतरण्याचा प्रश्न नाही भाव नयनातून झरती मज कुणीही रडवण्याचा प्रश्न नाही बिघडवू दुसऱ्यांस का मी बिघडुनी घडले स्वतः मी वेळ येता खुद्द माझ्या लेकरांना घडविले ना बिघडण्याचा प्रश्न नाही माणसांच्या साखळीने बंगला ना लाटण्याचे स्वप्न माझे आपले झाले खुशीने तेच सच्चे अडवण्याचा प्रश्न नाही नोकरी धंदा कुणाचा कोण करती…
-
जिनबिम्ब – JIN BIMB
मुक्तक … जीव जीवात आहे रंग लावायचे रंग खेळायचे वय सरून गेले जीव जीवात आहे आतले भय सरून गेले धर्म कर्मात माझ्या खरा जाणते मी मला “सुनेत्रा” देव हृदयी जपायास कांडातले मय सरून गेले गझल गज़ल पहिली ओळ मराठी .. दुसरी ओळ हिंदी ….. पुष्प गजरा गझल चंचल गा रहा है पवन चंचल मृत्तिकेतिल दलदलीने…
