सुनेत्रा नकाते

तन भिजलेले वस्त्र सोवळे ऊन कोवळे सुखद गारवा सुकवाया मन ऊन कोवळे ..ऊन कोवळे सुखद गारवा चिंब भावना टपटपणाऱ्या शब्दांमधुनी झरझरणाऱ्या काव्यसंपदा जलद सावळे ऊन कोवळे सुखद गारवा जिनालयावर कळस तीन घन रत्नत्रय जणु अमूल्य हृदयी धूत वस्त्र नव फिकट जांभळे ऊन कोवळे सुखद गारवा नेत्रांवरती बांधुन पट्टी न्यायदेवता न्याय तोलते जिनशासन पण नसे आंधळे…

कमरेला मी तुझा पुढाऱ्या कसा बांधुनी आज मिरवते कंबर कसण्या गाळ उपसण्या करी लेखणी बाज मिरवते कर्म बांधले आजवरी जे मला न चिंता बिंता त्याची गळ्यात काळी पोत आणखी जळणाऱ्यांची लाज मिरवते पोतराज अंगणात नाचे मारित फटके स्वतः स्वतःला पोत्यांचे पोतेरे त्याचे डोईवरचा ताज मिरवते संगमरवरी ताजमहाली बसून बेगम गझला लिहिते दुधी असूदे अथवा काशी…