सुनेत्रा नकाते

आक्रीत काय घडले आवाज बंद म्हणता कोडे कुणास पडले आवाज बंद म्हणता पिवळे गुलाब खुडुनी जे जे पसार झाले भवरोग त्यांस जडले आवाज बंद म्हणता ऐकून शब्द प्रीती बुडुनी भ्रमात फुगता शिशिरात ढोंग झडले आवाज बंद म्हणता बोलावयास त्यांना उरलेय काय आता मौनात भाव दडले आवाज बंद म्हणता समरले मला न काही कारण कळावयाला वाटेस…

गळ्यात घालुन गळा डहाळी अक्षत पानांची उधळे फुलांस कोमल खुडून अलगद अक्षत कुसुमांची उधळे सरोवरातिल नीर सुगंधित हरित टेकडी हवा खुली उंच मनोरा बिंबावरती अक्षत नाण्यांची उधळे हूड निर्झरासंगे वारा खेळ खेळतो लपाछपी सूप उडवुनी हातांमधले अक्षत धानांची उधळे कार्तिकातली शुद्ध प्रतिपदा दिवे लावुनी आकाशी अग्निपुष्प फिरवून गरगरा अक्षत ठिणग्यांची उधळे कोर बिजेची भाळावरती रेखुन…

सूर्य उगवता हळदी तांबुस सोन्याचा गोळा भाव ठरव तू स्वतः स्वतःचा तोलण्यास तोळा उचल करंजी डब्यात भर तिज जा जा शाळेला लगावलीच्या मोजुन मात्रा लगा लगा सोळा दप्तर डोई करात लाठी चालव वेळेला नको जवळ पण करू कुणाला जरी दिसे भोळा वाटिकेतला सुगंध लुटण्या भृंगांचा फेरा ना परवाना करण्यासाठी फुल चोळामोळा कुटीत पंचम मुनी दिगम्बर…