सुनेत्रा नकाते

रुबाई … घेतात विसावा गुरे वासरे गाई डोळ्यात दाटते हिरवी कुरणे राई हा निसर्ग देई दान इथे अन तेथे हा शांत मनाच्या पार इथे अन तेथे गझल … नरद कसे फिरवशिल नरद पटावर बुद्धीबळाच्या बोल विकून चिक्की नक्की बिक्की चाली तुझ्या तू टोल मिरवायाला मोठेपण बघ घाई किती रे तुझी कुणी न उत्सुक उरली प्यादी…

तीन रुबाया एकल… वड्यास एकल कधी न खावे खावे पावासंगे नाहीतर मग युद्ध प्रकृती कफ पित्ताचे रंगे छातीमधुनी घशात येता खोकुन खोकुन ठसके लसुण पाकळ्या चावुन खाव्या कोमट पाण्यासंगे दवांई … हरित पीत अन श्वेत कफाने वात आणला बाई वैद्यांचा मग घे तू सल्ला सत्त्वर कर घाई छातीमध्ये न्युमोनियाची जाळीवर जाळी टाळशील जर पथ्य दवांई…