टिपत राहणे काव्य निरंतर हाच जादुई जंतर मंतर माझ्यासाठी मम अभिव्यक्ती हाच जादुई जंतर मंतर अभ्यंतर काबूत असावे हाच जादुई जंतर मंतर अंतर अपुले सतत चाळणे हाच जादुई जंतर मंतर अंतर पाहुन वेग ठरविणे हाच जादुई जंतर मंतर स्त्री पुरुष दो माणूस जाती हाच जादुई जंतर मंतर देव नारकी गती जाणणे हाच जादुई जंतर मंतर…

जीव प्रवासी पक्षी आहे क्षितिजावरची नक्षी आहे वाघ कसा रे शाकाहारी तो तर प्राणीभक्षी आहे मोजत बसणारा योनींना गरगर फिरतो अक्षी आहे मुक्ती कशाची मोहांधाला बसून अपुल्या कक्षी आहे सुनेत्रास या कधीच कळले रत्नत्रय धन वक्षी आहे मात्रावृत्त (१६ मात्रा)

प्राक्तन माझे गुलाम बनले मम आत्म्याच्या चरणी झुकले शून्य जाहल्या पंचभुतांना भविष्य माझे पुरून उरले उधाणलेल्या समुद्रात मन नाजुक उदकाडीवर तरले झरलेले मम अक्षर अक्षर शुभ्र कर्पुरासमान जळले लेखणीस मम वंदन करण्या कर जोडुन मी डोळे मिटले

कलंक नाही डाग न कसला हे तर हळदी कुंकू घन वर अभ्रांच्या गर्दीत अंबरी खग ताऱ्यांचे नाजुक झुंबर गुरे वासरे वाटेवरती गळ्यात मंजुळ घंटा किणकिण सांजेच्या केशरी करातिल झळाळणारे कंकण बिलवर पुष्पपऱ्यांचे रूप घेउनी सारवलेल्या अंगणातुनी निळ्या जांभळ्या बाळ पाहुण्या भूचंपा डोलती भुईवर हवेत गोरज लाल सावळा वडावरी पक्ष्यांचा कलरव शेणसड्यावर रांगोळीतुन गुलबक्षीची फुले तरूवर…

लुटेन संक्रांतीस गोडवा घरास माझ्या बरकत आहे हृदयसागराच्या धक्क्यावर सुख शांतीचे गलबत आहे मधुमेहाची कशास चिंता शरीर हलते चपळाईने वाळ्याचे माठात सुगंधी जांभुळ रसना सरबत आहे तिळातिळाने दिवस वाढुनी तिळातिळाने रात्र घटाया मावळतीचा सूर्य केशरी दिशेस उत्तर सरकत आहे कशास कोंडुन स्वतःस घेशी दगडी भिंतींआड पाखरा उघड उघड रे द्वार चंदनी दक्षिण वारा धडकत आहे…