ऊन सावली हिरवाळीवर लोळत आहे रम्य हवेलीच्या छपरावर नाचत आहे वळणा वळणाच्या वाटेवर वळसे घेण्या झुकझुकणारी ट्राम विजेवर धावत आहे वृक्ष तरूंच्या पानांवरती झाक पोपटी तिथे तरुतळी मुग्ध बालिका खेळत आहे मधुर सुवासिक दरवळणारा आंबेमोहर आंबेराई कंच पाचुसम डोलत आहे धूत धवल पाकळ्या जुईच्या त्यावर मोहक कुशल सुनेत्रा कशिदा नाजुक रेखत आहे

ग़ज़लेवरती गझल लिहाया गझल पुन्हा झाले गझलेला मम दाद द्यावया तरल पुन्हा झाले विडंबनाची व्याख्या शोधुन विडंबने लिहिली विडंबनासम वक्र होउनी सरल पुन्हा झाले परिमल खोडुन परिमळ लिहिले मागे मी गेले काफियास टाळाया सवती कमल पुन्हा झाले कवितांच्या मी गझला केल्या गझलांच्या कविता काव्य त्यातले जपण्यासाठी सजल पुन्हा झाले स्वतःस वाटुन मी पाट्यावर चूर्ण मऊ…

घनदाट कुंतलावरी कृष्ण तव लिहिल्या श्यामल गझला मीही वनभृंग जणू तव नयनांवर दो लिहिल्या निर्जल गझला मीही भिजवून भावना दवबिंदूंनी पिंपळ पानावरती सुकल्या मम् जुनी लेखणी झरझर फिरवुन लिहिल्या मंगल गझला मीही मनमोर नाचता मेघांच्या छायेत फुलवुनी पूर्ण पिसारा आसूड मेघनेमधून ओढत लिहिल्या चंचल गझला मीही भरभरुन ओंजळी उधळत मोती जलद गर्जता आभाळातुन तापून कावल्या…

देवनागरी लिपी मराठी माझ्या हाती सुंदर काठी कन्नड हिंदी इंग्रजीतही गरगर फिरते माझी लाठी अवघ्या ब्रह्मांडात फिराया धन शब्दांचे माझ्या गाठी चिरतारुण्याचा वर मजला उलटूदे पन्नाशी साठी भिऊ कशाला बोलायाला निसर्ग ईश्वर माझ्या पाठी

स्वप्न गुलाबी अथवा काळे अनवट झाले त्याचे जाळे नको करू जाळ्याचा गुंता खेळुदेत कोळ्यांची बाळे पोखरती घर मुळे जयांची खणून काढू त्यांची पाळे राव रंक हा भेद जिथे रे त्या गुत्त्याला लावू टाळे विसरायाला स्मृती कालच्या करू नको तू भलते चाळे मम गझलांना जपण्यासाठी नित्य कागदांना मी जाळे सुगंध शिंपायास सुनेत्रा केसांमध्ये जुईस माळे