अता तुझी ना आठवण येते तुझ्यात दडल्या अनेक ‘तूं’ची कधीकधी पण आठवण येते नकळत झाली भेट तरीही नजर भिडविली कधी जरीही आठवुन ना पण धडधड हृदयी केव्हातरी मी तुजला बघते अता तुझी ना आठवण येते नाजुक साजुक गुपिते गोष्टी उघडुन मम प्रेमाची सृष्टी कधी न होते दुःखी कष्टी सत्य कळावे फक्त वाटते अता तुझी ना…

सा रे ग म प ध नी सा सा नी ध प म ग रे सा जीव म्हणे म्हण गाणे गात जाय घन गाणे रातराणि फुल वाती काजव्यात फुलताती समईच्या दीप कळ्या बघुनीया तम पळे वाट जरी वळणाची ओळखिची चढणीची गात गात घाट चढे रानातुन जाय पुढे सा रे ग म प ध नी सा…

गझल काफिया रदीफ गातो माझ्यासंगे शरीफ गातो उत्सव असुदे अथवा जलसा तीन दले धर्माला पळसा गजल लिहावी अथवा कविता शुद्ध जले वाहूदे सरिता गझल गझाला गज्जल असुदे नीर तयातिल नीतळ असुदे साळुंकी वा म्हण साळुंखी फक्त जाण तू तो तर पक्षी सुंदर देही सुंदर आत्मा हेच सांगते गाता गाता गाणे गाता बाग फुलावी शिंपुन केसर…

जसे वाटते तसे लिहावे त्या त्या समयी अर्थ कळावे नंतर काथ्याकूट करोनी जे जे हितकर तेच जपावे अनेक जीवांसाठी सुद्धा उपयोगी ते नित्य पडावे लिहिणाऱ्याला महत्व द्यावे ज्याचे त्याला श्रेय मिळावे फुकट कुणी ना ते लाटावे इतिहासाला जतन करावे भूगोल सुंदर घडवित जावे व्यायामाने तन घडवावे अभ्यासाने मन फुलवावे कलागुणांनी बहरुन यावे व्यवहाराला अचुक असावे…

पहाट गाणे पाखरू  गाते वाटिका प्रभाती दवात न्हाते चिवचिव किलबिल गुडगुड गाणी खळखळ झरझर वाहते पाणी डोलते नाचते तृणाचे पाते… गप्पा अन गोष्टी कराया नित्य हसत खेळत बोलावे  सत्य जपावे सुंदर चहाचे नाते … झुळूक हवेची घरात यावी सुगंधी लहर नाकाने प्यावी गरगर फिरवित दगडी जाते … उप्पीट शिरा लोणचे खावे उदरभरण मज्जेत करावे अंगणी…

तांब्यावर पानांची महिरप हळदीकुंकू टिकल्या मळवट प्याल्यामध्ये लिंबू सरबत चाले लगबग कसले खलबत पायापाशी जळी मृदुल कण आतिथ्याने नटले क्षणक्षण ओटीमधला नारळ नटखट जयात लपले कोडे अनवट जांभुळवर्णी वसन गडद खण त्यात बांधुनी दिले सजल घन