-
घडवा क्रांती GHDVA KRANTI
In this poem the poetess describes how heavily rain fell and then what happened. कोसळला तो वरुण नभातुन धुवांधार जलधार धरणीला ना पेलवला हा धारांचा जोहार थेंब तुझेरे मोतीमुक्ता नव्हते या वेळी उगवून येण्याआधी गेल्या शेतातिल साळी रडतील बागा रडतील शेते झरेल श्रावणधार रूप तुझे हे पाहुन सरिता पिसाट ही झाली कवेत घेउन गावे सारी…
-
बाणा – BANA
In this poem poetess says, I want to live together with my dear persons. But I want my space also. I want free and happy life. I wish, all people should live happily with their dear persons. They should get their space. I want to speak and write as per my wish. स्वतंत्रतेचा माझा बाणा…
-
मनमौजी – MANMOUJI
In this poem the poetess says, I am very happy person. I am the queen in my house. I want to live as I want. I want to sing songs, live in house on the hilltop. I shall fly kite in the sky. I want to cut all kites flying in sky, if they fly like fluttering…
-
दर्शन दे ईश्वरा…DARSHAN DE ISHVARA…
दर्शन दे ईश्वरा… भिवविते जन्म मरण अन जरा चमत्कार हा असा घडावा मनातला भ्रम गळुन पडावा कटू जरी मज सत्य कळावे इच्छा ही प्रभुवरा… हृदयी गुंता होऊन बसता अज्ञानातिल सुख कुरवाळता एक घाव अन दो तुकडे हा उपाय वाटे बरा… आस मनीची पूर्ण होऊदे प्रेमामध्ये चिंब न्हाऊदे खरे न खोटे सारे कळूदे भेट मला प्रियकरा…
-
ऋतू सुखाचे येतिल आता – RUTU SUKHACHE YETIL AATA
ऋतू सुखाचे येतिल आता धरणीसंगे गातिल आता पडेल पाऊस वेळेवरती धान्याने मग भरतिल पोती फळ फळावळ भाजीपाला गाई गुरांना चारा ओला कमी न काही पडेल आता ऋतू सुखाचे येतिल आता धरणीसंगे गातिल आता रानामध्ये झरे वाहतिल झाडांवरती घरटी झुलतिल फूलपाखरे आणिक भुंगे हवेत उडतिल संगे संगे माणूस आता होईल दाता ऋतू सुखाचे येतिल आता धरणीसंगे…
-
प्रिय आमुचा देश!! – PRIY AMUCHA DESH!!
India is our country. This poem is a patriotic poem. Though there variety in languages, costumes we love our country. Unity in variety is our power. विविध प्रांत अन विविध बोली, रंग, रूप जरी वेश; भारत अमुचा देश! प्रिय आमुचा देश!! गोड गोजिऱ्या मुली आमुच्या, शिकत राहतिल कला नी विद्या, तृण-बाळांना सुद्धा जपतिल, कधी न…
-
सृजनाचा हुंकार – SRUJANACHA HUNKAR
दिवसामागुन दिवस उलटले महिने वर्षे किती नेमे येते नवे वर्ष हे कौतुक त्याचे किती क्याटरिना अन रिटा सुनामी गर्जत हे आले बेचिराख जरी जीवन झाले राखेतुन फुलले शिशिरामध्ये झडती पाने वसंत देतो फुले जुन्या क्षणांच्या हिंदोळ्यावर पुन्हा नव्याने झुले तोच सूर्य अन तोच चंद्रमा रोजच भासे नवा चैतन्याची खूण ओळखा हृदयामधला दिवा मातीमधुनी पुन्हा थरथरे…