सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi Geet

  • स्वर्ग भूवरी आणू – SWARGA BHUVARI AANU (WE WILL CREAT HEAVEN ON EARTH)

    In this poem the poetess says, we are sculptures of  new age. We can creat heaven on the Earth. शिल्पकार, आम्ही नव्या युगाचे, लेणी नवी घडवू! मनामनातून चैतन्याची प्रभात आम्ही फुलवू! विज्ञानाची कास धरोनी अंतरीचा आवाज स्मरोनी सम्यकश्रद्धा हृदयी जपुनी लक्ष दीप लावू, भारतभूची आम्ही लेकरे मराठमोळी फूलपाखरे मनी मातीचा गंध स्मरोनी, गगन भरारी घेऊ!…

  • शिशिर ही फुलला – SHISHIR FULALA ( (” THE WINTER BLOSSOMED”)

    This poem is a song of various seasons in India.  Every season has it’s own beauty. We must enjoy these seasons. प्रीतीचा बघ शिशिर ही फुलला वसंत वर्षा सावध सावध शरद बोचरा करितो पारध हेमंताने केले गारद गुलमोहर खुलला प्रीतीचा बघ शिशिर ही फुलला विरह कसा मी साहू आता खरेच जवळी राहू आता प्रेमामध्ये न्हाऊ…

  • स्वानंदाचे फूल – SWAANANDAACHE FOOL (A FLOWER OF SELF BLISS)

    In this poem the poetess urges women to fight for their freedom. She asks them to spread the fragrance of the heart. She appeals to women to discover the happiness that lies within by breaking the shackles of injustice and oppression. In the end, the poetess asks women to take that first step to live…

  • दे पत्र सईचे – DE PATRA SAEECHE KHAS MALA (give me letter of (सई)friend which is especially for me.

    This is a parody poem (विडंबन) written on the original poem, ‘patraat  lihuoo mee kaay tulaa(मज सांग सखे तू सांग मला  पत्रात लिहू मी काय तुला? गीतकार ..रमेश अणावकर ). दे पत्र सईचे खास मला, घे काव्य तयातिल तूच फुला! शुक्र खराकी ध्रुव खरा रे? या भूमीचा खरा सखा रे? कुणास कळली किती धरा रे?…

  • चंडोल – CHANDOL ( SKYLARK)

    In this poem the poetess says, Flower of my heart has bloomed and its fragrance is spreading everywhere. माझ्या मनात चाफा, उधळे खरा सुवास धावे सुसाट वारा, वाहे निळ्या नभात गाण्यास साथ देण्या वाद्ये कशास आता हातांसवे सुखाने, मी ओढणार भाता छेडून तार हृदयी, गातो मजेत वात चंडोल कोकिळेला, घालेल साद आता पाण्यातल्या खगांचा, रंगेल…

  • नववर्ष येत आहे – NAV VARSH YET AAHE (NEW YEAR IS COMING)

    In this poem, the poetess welcomes the new year. While poetess waits for the new year, she turns back for a moment and fills her eyes with the memories of the past year. She speaks about her resolve to protect trees and promises to be kind to everybody around her. While saying this, she also reminds us…

  • तीर्थंकर बाळासम – TIRTHANKAR BAALAASAM (LIKE PURE SOUL)

    In this  poem the poetess says, ‘Jin-bimb is a symbol of pure soul. Tirthankars have pure soul. No other person is as beautiful as Tirthankar(तीर्थंकर).’ तीर्थंकर बाळासम  सुंदर कुणी न तिन्ही जगती जिनबिंबाचे  दर्शन घेण्या अधीर जन सुरपती रूप मनोहर तीन छत्रयुत आम्रतरूच्या तळी झळाळणारी सुवर्णकांती पद्मे चरणा तली चौसठ चवऱ्या निसर्गकन्या भवताली ढाळती वाणी शीतल…