सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi Geet

  • असूदे -ASOODE(LET IT BE)

    कान भरणारे असूदे काम करणारे असूदे खोल बुडणारे असूदे बुडून तरणारे असूदे लिहित जाता गैर काही कान धरणारे असूदे मीच माझे कर्म बांधे साक्ष बघणारे असूदे काय कोठे फरक पडतो हात धरणारे असूदे खायचे त्यांचेच त्यांना कैक तळणारे असूदे मी सुनेत्रा स्वाभिमानी लाख जळणारे असूदे

  • वलयांकित – VALAYANKIT(ENCIRCLED)

    काठ पोपटी पिवळी माया भारी जास्वंदीची त्रयी जपे कळ न्यारी हरित दलावर मणी जणू दवबिंदू बिंदू बिंदू समुद्र सागर सिंधू लाल किरमिजी मृदुल पाकळ्या वलयांकित नव कंच सावळ्या शुभ्र चारुता टपटप पानांवरी पौषामध्ये झरण्या श्रावण सरी

  • पंचपरमपद – PANCHA PARAMPAD(THE FIVE SUPREME STATES)

    मंगलमय आरास रक्तिमा जणू उगवती लाल मुखकमलावर ओष्ठ भाळ अन लाल जाहले गाल फुटुन तांबडे झुंजूमुंजू दिसू लागल्या दिशा पहाट वारा लुकलुक तारे झरली खिरली निशा हळद माखुनी ऊन कोवळे बागडते निर्झरी नीर भराया जळी उतरल्या तांब्याच्या घागरी बनी केतकी चाफा हिरवा बकुळ फुलांचा सडा सिंहकटीवर सहज पेलते पुण्य सुगंधी घडा मुनी दिगंबर जिनानुयायी पिंछीधारी…

  • स्तूप – STOOP(CAIRN)

    टिकटिकणारे घड्याळ काटे चिदानंद चिद्रूप शांत जिनालय मूर्त अंतरी मंदिर स्थानक स्तूप शिवार वावर रान शेत अन जमीन गझलांकीत पाखडती घन शब्द अक्षरे हस्तामधले सूप रुजण्यासाठी उपादान अन निमित्त जुळता योग तडाग तीरी धोंडयावरती आत्मा बीजस्वरूप कैद भावना भ्रमर मनातिल मिटूनी नयन दले कैक काफिये गोळा झाले फार रगड वा खूप साय दही घुसळून सुनेत्रा…

  • घण – GHAN (SLEDGE)

    चला तुतारी फुंकू आपण सत्त्वर त्यागू मीपण बीपण मिथ्यात्वावर घालूया घण काव्य तुतारी फुंकू आपण ओठांनी अपुल्या अंतरीचा आवाज उमटूदे काव्यातून अपुल्या मशाल पलिते धरू पेटते दीपस्तंभ ते काव्यपथाचे अखंड चळवळ हात राबते ओंजळ ओंजळ प्रेम सांडुदे हातातून अपुल्या अंतरीचा आवाज उमटूदे काव्यातून अपुल्या जीव जपावा वत्सल भावे नकोच ईर्षा हेवेदावे स्वाध्यायाने गुण उजळावे दहशत…

  • झंझावात – ZANZAVAT

    भाव उसन्या भूमिकेचे लोचनी पाळू नको कागदी जर वेदना तव कुंतली माळू नको कवळ झंझावात जलदा गिरिमुखावर वर्षण्या शब्द प्रक्षाळून घे पण भाव प्रक्षाळू नको परसदारी फुलव कर्दळ केळ कोर्फड मोगरा सांडपाण्यावर घराच्या गझल खंगाळू नको गोवऱ्या वा शेणकूटे शब्द कुठलाही असो शेण थापूनी करांनी घामबिम गाळू नको मी “सुनेत्रा” सहज सुंदर गात मक्ता गुंफते…

  • ये पुढे – YE PUDHE

    कोण धुतल्या तांदळासम न्याय करण्या  ये पुढेबघ मुनी जैनी दिगंबर पाय धरण्या ये पुढे गायराने ओरबाडून खावया मलिदा पुरावासरासह सोडली तू गाय चरण्या  ये पुढे आगमे पिंछी कमंडल साधने अन साधनानयन झरले वचन झरले काय झरण्या  ये पुढे सांडलेल्या भावनांना ठेव पात्री तपवुनीआसवांवर साठलेली साय धरण्या  ये पुढे जोड अंतर भाव जोडुन अंतराशी बोलण्यामी सुनेत्रा…