Tag: MARATHI LITERATURE

  • ध्रुव तारा – pole star

    कैकवेळा नाव लिहिले खोडलेही कैकदा पण पहाटे साद घाली ध्रुव तारा हासरा मी कधी होते तुझी अन मी कधी माझीच रे गुंतले नावात होते मी तशी साधीचरे नाव असुदे गाव असुदे गुंतलेली वासना आत्मियाशी फक्त जोडे शुद्ध सुंदर भावना मुग्धता प्रेमातली वा धुंद लाटा सागरी स्वर्ग मी हिंडून येते घेत त्या अंगावरी आज मी आहे…

  • चिरी – line of vermilon

    सुकुमार पाकळ्यांचे जाणून भाव काही रानातल्या फुलांचे घडवू जडाव काही लढण्यास आम जनता आहे तयार जेथे तेथे रणांगणी मी सोसेन घाव काही कुजणार संपदा ही येताच मोड त्याला मुलगी म्हणे पित्याला करते लिलाव काही भालावरी चिरी ती रेखून आज आली पाते तिला सुरीचे म्हणतात राव काही ज्यांच्यात हे पडोंनी होतात जायबंदी ते बुजाविण्यास खड्डे घालू…

  • काव्यमळा – Garden of poetry

    तुझे घेत आहे काही तुला देत आहे काही ।। मृदू पालवीने फुलतो पुन्हा पुन्हा फळतो रमतो नवे येत आहे काही तुला देत आहे काही… अंगणात नाचे वारे उघड खिडक्या सर्व दारे प्रेम नेत आहे काही तुला देत आहे काही… पाजु पाणी तरू रोपा बांधुयात घरटे खोपा वाळु रेत आहे काही तुला देत आहे काही… काव्यमळा…

  • सुगंध-लीला – divine play of aroma

    रंगात रंगुनी मी जाणार पंचमीला समृद्ध फाल्गुनाच्या बघुनी सुगंधलीला कोकीळ तान घेता आंब्यावरी सुखाने वेळू बनात वारा गाईल संगतीला येई वसंत मित्रा भिजवावयास तुजला मिटवून टाक शंका सांगेल मैत्रिणीला अंगावरी सरी घे होण्यास चिंब पुरते झरतील प्रेमधारा मातीत पेरणीला मृदगंध कोंडलेला वार्यासवे निघाला मी दूत प्रेमिकांचा सांगेल साजनीला वृत्त – गा गा ल गा, ल…

  • अनुभव – experience

    तृणपात्यांची लवलव सळसळ चिमणपाखरे करिती कलरव दाणे टिपता चाले पदरव भ्रमरांचा गुणगुण गुंजारव जुने तरीही भासे अभिनव रोमांचित मम अवघे अवयव अनुभूतीचा अनुभव सुंदर गझलेचा काव्यातुन उदभव शब्दांमध्ये मार्दव शैशव माधुर्यातिल आर्जव लोभस मात्रावृत्त -१६ मात्रा

  • युद्ध – battle

    रणांगणावर युद्ध पेटले गळे इथे अवरुद्ध जाहले विशाल पर्वत गर्द पाहुनी किती दिसांनी बुद्ध हासले हिमालयावर बर्फ फोडण्या करीत तांडव वृद्ध  नाचले पिढी जुनी बरबाद जाहली तरूण सारे क्रुद्ध जाहले जळून जाता क्षार तापुनी निळे सरोवर शुद्ध भासले वृत्त – ल गा ल गा गा, गा ल गा ल गा.

  • शुभ्र झरा – pure spring

    शुभ्र झरा खळखळतो आहे तुषार अगणित दळतो आहे पूर्ण जरी ना कळला मजला थोडा थोडा कळतो आहे वेलींवरच्या कळ्या बघाया मागे मागे वळतो आहे जे झाले ते बरे तरीही उगाच तो हळहळतो आहे पदर उडविण्या मुग्ध प्रियेचा पवन किती सळसळतो आहे