सुनेत्रा नकाते

Tag: MARATHI LITERATURE

  • मनमौजी – OPINIONATED

    In this poem the poetess says, I am very happy person. I am the queen in my house. I want to live as I want. I want to sing songs, live in house on the hilltop. I shall fly kite in the sky. I want to cut all kites flying in sky, if they fly like fluttering…

  • विश्वंभर – NURTURER OF THE UNIVERSE

    शुभ्र चांदणे निळसर अंबर माझे दादा वसुंधरेवर हसरे झुंबर माझे दादा जरी भासती भोळा शंकर माझे दादा करतिल आता जंतर मंतर माझे दादा माणसातुनी देव घडविती संत-महात्मे फुलांस जपती फोडुन कंकर माझे दादा प्रेमासाठी देशासाठी हटून मागे जिंकतील सत्याचा संगर माझे दादा किती गोरटे किती देखणे रुबाब करतिल खरे हेच पण जगात सुंदर माझे दादा…

  • जेव्हा माझी आई हसते – WHEN MY MOTHER LAUGHS

    In winter season Indians celebrate Shradiy pournima. It is also known as ‘Kojagiri pournima’. Pournima means full-moon-day. On this night, friends and family members come together. They drink basundi(masala milk) after seeing an image of full moon in that milk. This night is very pleasant night. In this poem the poetess says that, ‘When my…

  • प्रेम माझे – MY LOVE

    प्रेम माझे फूल आहे; पारदर्शी कूळ आहे. भाकरीचा चंद्र भाजे, पेटलेली चूल आहे. बहरणाऱ्या वृक्षवल्ली; बी-बियाणे मूळ आहे. भावनेची नेत्रभाषा; नियम आहे रूल आहे. घाव घाली जे मुळावर; शस्त्र कसले टूल आहे. प्रीत-काव्ये चुम्बिणारी; पाकळ्यांची झूल आहे. मागुनी मी घेतलेला; शब्दवेडा शूळ आहे. सागराचे दो किनारे; जोडणारा पूल आहे. पौर्णिमेच्या चांदण्यांची; बरसलेली भूल आहे. विरघळे…

  • जपाकुसुमेचे कुंडल – JAPA-KUSUMECHE KUNDAL(MARATHI FANTASY)

    तो एक विशालकाय पर्वत होता. तो करड्या मातकट रंगाचा नव्हता की हिरवागारही नव्हता. तो पर्वत होता पांढऱ्याशुभ्र रंगाचा! सतत बर्फाची दुलई पांघरून बसलेल्या त्या पर्वताचे कडे अगदी आकाशाशी स्पर्धा करीत. त्या पर्वतावर एका बर्फाच्या घरात एक आजीबाई रहायची. एकटीच होती ती. शेजारीपाजारीसुद्धा कोणीच नव्हते. हुडहुडी भरवणाऱ्या थंडीत आपल्या बर्फाच्या घरात ती शेकोटी पेटवायची. तिच्या उबेत…

  • प्राजक्ताच्या छत्र्या – PRAJAKTACHYA CHHATRYA(MARATHI FANTASY)

    श्रावणातली ती एक सुरेख सोनेरी सायंकाळ होती.हिरव्या हिरव्या कुरणांवर सूर्याचा लडिवाळ सोनेरी प्रकाश पसरला होता. आकाशात मजेत फिरणारे तुरळक काळे -निळे ढग मधून मधून पावसाची गुलाबदाणी शिंपीत होते. पाखरांची बाळे आईचा डोळा चुकवून मुद्दामच त्यात भिजत होती.झाडांच्या फांदयांवर झोके घेऊन आपले पंख सुकवीत होती. आकाशात सप्तरंगी इंद्रधनुष्य फुललं होतं. अशा या छान छान हवेत फेरफटका…

  • भावना – EMOTIONS

     मुग्ध निरागस मधुर भावना, कळली नाही कळीस  कारे? निघून गेला शीळ घालुनी, अवखळ चंचल तो वारारे! भावगीत ते कळले नाही, म्हणून झुरते झुळूक आता; गंध प्राशुनी आज तयातिल, बनली आहे ती कवितारे! नकोच होऊ तू परमेश्वर, देवघरातिल पुतळा बनण्या; माझ्यासम तू मानव हो रे, माझ्यासंगे फुलावयारे! पुरे परीक्षा या मातीची, पाणीसुद्धा रंग बदलते; तुझी कसोटी तुला…