Tag: Marathi Nisarga-kavita

  • पाऊस गाणे – PAAUS GANE (SONG OF RAIN)

    निळ्या सावळ्या तळ्याच्या काठी पाऊस बघत उभे रहावे झरझरणाऱ्या धारांसंगे पाऊस गाणे गात रहावे कृष्ण धवल बदकांचे ढंग डोळे भरून पहात काठावरच्या वटवृक्षांचा चिंब कचभार उदवून द्यावा पिवळ्या फुलांच्या झुडुपामागे वाघोबाचा भास व्हावा असा पाऊस असे तळे स्मरणामध्ये साठवून घ्यावे कागदावरती चित्र रेखून त्यात सुंदर रंग भरावे

  • शुद्ध भावे – SHUDDH BHAVE(WITH PURE MIND)

    विठू माऊलीचा लळा तुळशीची माळ गळा .. रखुमाई जाणतिया अंतरीच्या भक्ता कळा.. मन गुलाबी पाकळ्या गुलाबाचा गंध जळा… पाकळ्यांत भिजलेला पाकळ्यांत भिजलेला… . टपटप ओघळती थेंब काठी घळाघळा… एक एक मणीजसा स्फटिकाच्या माळेतला… पाकळीच्या काठावरी थेम्ब मणी गोळा झाला … चातुर्याने ठिबकला जलतरंगात आला… शुद्ध भावे वलयात जाई किनाऱ्यास गात … … .

  • दंगा – DANGA(HUBBUB)

    जाग सख्या पांडुरंगा झुंजूमुंजू झालं सोनियाच्या रथातून सूर्यदेव आलं पूर्वदिशी केशरात जगन्नाथ न्हालं … चैतन्याच्या पावसात देऊळात धावा पंढरीचा विठुराया भेटायला यावा थवा पाखरांचा उडत वाळवंटी आला … प्रभातीच्या किरणात स्नानासाठी आला…. पंढरीची चंद्रभागा भीमा आधी नाव धुते पाखरांचे पंख पुसे गाव भाव दर्शनास माऊलीच्या रखुमाई आतुरली….. धूत पंख लेऊनीया मंदिरी पातली.. मंदिराच्या कळसाला सोन्याचा…

  • हाळी – HAALHEE(A LOUD CALL)

    गझल .. .. … …. हाळी . . . . .  .. पाखरांचे बोल चाली जीव काया रानमाळी ये मनीमाऊ सकाळी द्यावया दारात टाळी रानवारा हूड भारी वाह्तोया देत हाळी गारव्याला सावलीला बैसलीया माय काली रातराणीला जपाया कंटकांची वीण जाळी दो कळ्यांसह उमलताना वल्लरी अंधार गाळी ऊस मैतर नारळाचा पाहुनी तुज साद घाली कोण सच्चा…

  • बोला चाली – BOLA CHALI(CONVERSATION)

    पाखरांची बोला चाली माझ्यासंग साद घाली रानवारा वाहणारा जीव माझा रानमाळी ऊस नारळात गुज टिपतेय काळी माती गारव्यात सावलीत बैसलीया देत हाळी कसं कसं मी सांभाळू जिन माझा खरा भाऊ …

  • झेप – ZEP(A SUDDEN SPRING)

    जडलीय प्रीत माझी जिन शासनावरी या शांतीत चित्र भिजण्या गण शासनावरी या उलटेन डाव कपटी बांधावयास मुसक्या घनघोर युद्ध करण्या वन शासनावरी या जहरी कुटील नीती उखडावयास वेगे आलाय फौज फाटा घन शासनावरी या मी शूर लेकरांची आई स्मरून हृदयी प्राणा पणास लावे धन शासनावरी या आहेच मी ‘सुनेत्रा’ करण्यास सार्थ नावा अग्नीत झेप घेते…

  • तीर्थंकर – TIRTHANKAR(THE LORD)

    भूतकाळ मम अतिशय सुंदर वर्तमान पण सावध सुंदर पावसात भिजले तन मन वन चिंतनात मधु घट भर सुंदर फुल गुलाब लाल धवल फुलले हस्त कमल गुण जल धन सुंदर द्रव्य क्षेत्र मंगलमय वर्षा नाम स्थापना चंदन सुंदर सूर्य किरण कोवळे पान जणु पुनव चांदणे शशधर सुंदर मधुर पक्व फळ करात नाती सावधान शुभ ओंजळ सुंदर…