Tag: MARATHI POETRY

  • बाईपणा – womanhood

    रत्नात रत्न सुंदर बाईपणाच माझा सांगे लिहावयाला आईपणाच माझा संस्कार वर्ग माझा शिकण्यास रीतिभाती जपतो मुलाफुलांना दाईपणाच माझा ती मूढता तयांची वेगास खीळ घाली नडणार कोडग्यांना घाईपणाच माझा मम लेखणीत शिरुनी या वासरीवरी रे मांडेल भावनांना शाईपणाच माझा नसते कुटील कपटी माया खऱ्या गुरुंची मायेस साक्ष त्यांच्या माईपणाच माझा जेथे नको तिथेही हे मारतात शेरे…

  • सोक्ष मोक्ष – disposal of a matter

    फक्त फुलंच बनलो तर फुलायचं पूर्ण! उमलून यायचं पाकळी पाकळीनं … फूल रंगीत पाकळ्यांचं, फेनधवल पाकळीचं किंवा सुंदर पाकळ्यांचं! सुगंध उधळणारं मोहक फूल! कोणतही फूल आनंदी फूल… कधी देवाच्या पूजेत रमायचं कधी बुकेत तर कधी गजऱ्यात दाटीवाटीने बसून खिदळायचं हसायचं ! कधी झाडावरच डुलत रहायचं मजेत गाणी गात… वाऱ्यानं कधी केसर शिम्पताच जमिनीवर पडायचं परत…

  • तहान – thurst

    मूळ झालो काय किंवा डहाळी झालो काय काम तर करावंच लागणार ज्याला त्याला ज्याचं त्याचं ! मूळ झालात तर घ्या मातीत गाडून पाणी शोधायला पसरा हात पाय बोटे तहान कोण्या कैक जन्मांची असतेचना प्रत्येकाला ! म्हणूनच मुळाला करावं लागतं पाणी प्यायचे काम… त्याची तहान भागलीकी मग जमीन उघडते द्वार अंकुर येतो त्यातून वर खोड होण्यासाठी!…

  • गाणारी परी – singing fairy

    काही क्षण तरी संपुदेत भावना अन विचार डोकं व्हावं शांत गार गार… पैशासाठी अडवे वाणी नळाला नाही पाणी आजाऱ्याला दवापाणी सततची आणीबाणी! तरीही सुचतातच गाणी गाणी गाणी गाणी… म्हणूनच गाण्यांनो आता थोडावेळ तरी द्या विश्रांती खरी.. चार कामं करेन घरी पगार मिळता खाऊन पिउन दिसेन थोडी तरी बरी .. कष्ट करून खरोखरी पाडेन पैशाच्या सरी…

  • चाळिशी – forties

    गाठलीस बघ सव्विशि पुरे अता कर चौकशी खुशाल दाखव बत्तिशी जरी गाठली छत्तिशि हसण्या खाण्या चौतिशी काजूकतली पस्तिशी झाल्यावरती चोविशी मूढ गद्धे पंचविशी आली आली चाळिशी कशास चष्मा टाळशी मात्रावृत्त (८+५=१३ मात्रा)

  • हरिण-कस्तुरी – musk deer

    दवबिंदुंचे उदक साठवुन सहाण भरली हसली काष्ठ चंदनी फिरता वरती फूल सुवासिक बनली बनी केतकी नागिण फिरते सळसळणारी चपला कैद कराया तिज बुंध्याला बिजलीने कंबर कसली पुष्पपरी मी उडेन आता म्हणत म्हणत ती पडली मृद्गंधित घन मातीमध्ये लोळुन लोळुन दमली चपळचंचला संयमधर्मे उडून जाता स्वर्गी नागफण्यासम श्यामल सुंदर वीज नभी लखलखली वनहरिणी ती ऐकत गाणे…

  • काट्यास काढतो मी – I remove the obstacle

    शुन्यात पाहतो मी पुण्यात डुम्बतो मी प्राचीवरी उगवुनी शुक्रास शोधतो मी सायीस मस्त घुसळुन लोण्यास काढतो मी अश्रूतल्या मिठाला नक्कीच जागतो मी तव भावनेस सप्पग लवणात घोळतो मी सलतो तुला सदा त्या काट्यास काढतो मी सारे फितूर वारे पंख्यात डांबतो मी होऊन कृष्ण काळा गाईंस राखतो मी सांजेस केशरीया रंगात माखतो मी वृत्त – गा…