Tag: MARATHI POETRY

  • घेऊ थोडी – “let me take a bit”

    मुस्तज़ाद गझल कधीच नाही जरी घेतली      घेऊ थोडी भरून प्याले तरी झेपली      घेऊ थोडी दिल्यास तू ज्या जखमा मृगजळ      करिती खळखळ नाद ऐकुनी नशा पेटली      घेऊ थोडी करावयाला जशी साठवण      तुझी आठवण दिव्यात भरता वात तेवली      घेऊ थोडी पैशांची या मिटण्या चणचण      केली वणवण थकल्यावरती पाठ टेकली      घेऊ थोडी उपवासाने गळून गेली      पूजा केली करुन…

  • तिरंगा – “The Indian Tri colour”

    अधरांवरती असेल शिट्टी हातामध्ये घड्याळ झाडू अचूक समयी भारतभूवर भ्रष्टाचारा उखडू जाळू खांद्यावरती धनुष शिवाचे भात्यामध्ये बाण अक्षरी हृदयमंदिरी सदा तिरंगा हीच असूदे सही स्वाक्षरी तळ्यात कमळे बघत धावते इंजिन पाठी झुकझुक गाडी दिडदा दिडदा गात फुलविते शेतमळे अन हिरवी झाडी स्वार्थांधांना धूळ चारण्या मानव सारे एक होउया जीव शृंखला टिकण्यासाठी आत्म्याचे संगीत ऐकुया स्वभाव…

  • धिंगाणा – razzle

    पुन्हा पुन्हा यावी दारी पावसाची सर चिंब चिंब व्हावे पुन्हा मन सैरभैर अंगणात चिमण्यांनी धिंगाणा घालावा आई आई म्हणताना जीव वेडा व्हावा येशीलका आई घरी होउनीया परी दादांसवे गप्पागोष्टी करावया घरी रांधेन  मी तुझ्यासाठी मऊ भात खीर दादांसाठी लढावया होईन मी वीर आई दादा कुठे आता असाल जगात जिथे आहे तिथे तुम्ही असाल सुखात…

  • मी जेंव्हा लहान होते – “when I was a child”

    मी जेंव्हा लहान होते; तेंव्हा आईसुद्धा लहान होती माझ्यासारखीच दादांसाठी भाजीभाकरी करीत होती… आई जेंव्हा परी होती चित्रासारखी सुंदर होती! तेंव्हाच मी शिकले… चित्र काढायला आणि दादा शिकले चित्रात रंग भरायला आणि भाऊ बहिण शिकले खदखदून हसायला हा! हा! हा! मग आई शिकली वाचायला आणि लिहायला, गायला… मग जेंव्हा आई गोष्टी लिहायला लागली तेंव्हा दादा…

  • अजूनही ती – “she still”

    अजूनही ती..  मजला जपते….. अडखळता मी उंबरठ्याशी… हात देउनी मज सावरते अजूनही ती मजला जपते गाठी घालित आणिक आवळीत बसते जेव्हा शल्य मनातिल हळूच शिरते बोटांमध्ये उकलुन गाठी मन उलगडते अजूनही ती मजला जपते… तिचे सजवणे घास भरवणे आठवताना मन झरझरता नाजुक साजुक बोली बनते अश्रुंसंगे बोलत बसते पापण काठी बांध घालते अजूनही ती मजला…

  • संपदा घेऊन ये – “come with prosperity”

    रंगल्या पूर्वेसवे तू रंग ते लेऊन ये कोवळ्या किरणांसवे तू संपदा घेऊन ये गातसे आकाश गझला पंख तू पसरून ये कुंकवाला शुभ्र भाळी आज तू रेखून ये कैद करण्या शृंखला या ठेवल्या नाहीत मी थांबली गाडी जरी ना साखळी खेचून ये येच उल्के भूवरी या बहरण्या फुलण्या गडे वाटली ‘भीती’ जरी ‘तिज’ अंबरी फेकून ये…

  • गाडी – vehicle

    मी पाहते मला अन सुटते सुसाट गाडी मी वाचते तुला अन बनते विराट गाडी डब्ब्यात बैसलेले सारेच शब्द वेडे शेरात कोंबता मी होते पिसाट गाडी घेताच वेग चाके गगनात धूर ओके ओझे कितीजणांचे ओढे मुकाट गाडी मस्तीत शीळ घाले वळवून देह डोले जो नियम पाळतो त्या देतेच वाट गाडी जोडून लाकडांना बनली नवीन बग्गी दौडे…