सुनेत्रा नकाते

Tag: MARATHI POETRY

  • लोकगीत – LOKGEET (folk song)

    A lokgeet is basically a folksong. In villages people sing such songs at night, when they have time to relax. At this time of the day they dance to tunes of the folk songs merrily. तान्हं करतंय किरीकिरी पाऊस पडतोय झिरीझिरी पोलिस मागतोय चिरीमिरी नकोस फिरवू तू भिंगरी मानाने तिज आण घरी नजर भिरभिरे भिरीभिरी…

  • कधी कधी – KADHEE KADHEE ( sometimes)

    This Ghazal is written in maatraa-vrutt(32 maatraas). Here radif and kafiya are dissolved in each other. कधी कधी मी असते सीता कधी कधी मी पांचालीही कधी कधी तर हेलन केलर कधी कधी मी गांधारीही सौदा करुनी मम स्वप्नांचा प्रेम शोधिण्या फेसबुकावर ओंजळ बनते कांच-कटोरी कधी कधी मी व्यापारीही मी सोनेरी वीज पुणेरी तोलुन मापुन झटका…

  • तरू प्रीतिचे – TAROO PREETICHE (the tree of love)

    In this poem the poetess says, today my mind became very very soft, fragnant and cool. आज किती मी कोमल बनले शीतल आणिक सुरभित बनले दवात भिजवुनी शुष्क पाकळ्या सुगंधीत मी फूल बनविले शुभ्र गुणांचे बीज पेरले मातीमध्ये अर्थ मिसळले भावजलाने त्यास शिंपले तरू प्रीतिचे वरती आले पर्ण फुलांनी बहरून गेले मांडव घालुन जाळीदार मी स्वतःच…

  • हिशेब – HISHEB (reckoning)

    In this Ghazal the poetess says, God lives in our heart. Our daily duties are the karma we perform. Therefore, we should do our duties honestly. गझलेत सांगते मी प्रेमात धर्म आहे सोडू नकोस कामे धर्मात कर्म आहे अपवाद ठेव नियमी काही मृदू फुलांचे तब्येत त्या फुलांची नाजूक नर्म आहे लेखू नको कमी तू कार्यास…

  • मैत्री – MAITREE (friendship)

    In this Ghazal the qualities of a true friendship are described. मैत्री माझी बंधन नाही पण जुळलेले कर मैत्री प्राजक्ताच्या देठावरल्या दवबिंदुचा सर मैत्री मधुरा-भक्ती अबोल प्रीती वत्सल नाती जपावया मृदेत भिजल्या बकुळ फुलांच्या प्रेमाचे अत्तर मैत्री एकांताच्या बाकावरचे  पारावरल्या गप्पांचे चिवचिवणाऱ्या आठवणींचे गजबजलेले घर मैत्री पहिली मैत्री पहिली प्रीती पहिले जे जे शुद्ध खरे…

  • कविता माझी – KAVITA MAZI ( my poem)

    In this poem the poetess describes features and qualities of her poem. असावी तर अशी-कविता माझी कशी देह नाचरा मोर डोळे काळेभोर कान कपाचा धरी-किणकिणणारी बशी पुरणपोळीसम गोड आंब्याची जणु फोड भातावरती गरम-साजुक तूप जशी अधरी पावा धरी उडणारी ती परी झोप सुखाची येण्या-मृदू पिसांची उशी

  • शुभ्र पंख – SHUBHRA PANKH (white wings)

    In this poem the poetess describes the earth and nature when rain comes. पावसात न्हातिल पक्षी चिंब चिंब होत सुकवतील शुभ्र पंख कोवळ्या उन्हात पुष्पगंध नेत शीळ घालतो ग वात लक्ष लक्ष झुलतिल घरटी गर्द वाटिकेत मृत्तिकेत उगवतिल हरित पीत हात क्षितिजावर इंद्रधनुत रंग सहा सात