Tag: MARATHI POETRY

  • दे पत्र सईचे – give me letter of (सई)friend which is especially for me.

    This is a parody poem (विडंबन) written on the original poem, ‘patraat  lihuoo mee kaay tulaa(मज सांग सखे तू सांग मला  पत्रात लिहू मी काय तुला? गीतकार ..रमेश अणावकर ). दे पत्र सईचे खास मला, घे काव्य तयातिल तूच फुला! शुक्र खराकी ध्रुव खरा रे? या भूमीचा खरा सखा रे? कुणास कळली किती धरा रे?…

  • नळ – WATER TAP

    This poem is a parody poem based on the poem ‘Man pisat maze banalere(मन पिसाट माझे बनलेरे-कविवर्य-ना.घ. देशपांडे). नळ धो धो वाहुन थकलेरे सांग झऱ्याला बघ वाऱ्याला मी कळलेरे पण कधीच ना तुज भुललेरे मम  नंदादीप न विझलेरे सांग झऱ्याला ही प्रीत अशी ना भोळी भाजते शिरावर पोळी चल आग प्रीतिची फुलवूरे सांग झऱ्याला संकेत…

  • सांजरंग – COLORS OF THE EVENING

    This Ghazal is written in twelve(12) matras. रंग रूप आस दाम देह करी फक्त काम उन्हामधे तापताच अग्नितून गळे घाम कृष्ण जरी कान पिळी जिभेवरी खुले साम यज्ञयाग घरी करा अंतरात जपा राम कलावंत जिंकताच उंच उंच हात वाम ठाक ठोक हृदयाची चौकटीत धूम धाम प्रेम अता फुलेलहो रहा फक्त तुम्ही ठाम माय माझी रेखिते…

  • सुंदरी – A BEAUTIFUL WOMAN

    In this muktak the poetess says, ‘A beautiful woman knows her own beauty. She doesn’t need any mirror to know the power of her beauty.’ मी कशाला पाणियात पाहू गं चोरुनीया आरशास फोडू गं सुंदरी ही जाणते गं आत्म्यास देह चारू डौलदार तारू गं

  • चंडोल – SKYLARK

    In this poem the poetess says, Flower of my heart has bloomed and its fragrance is spreading everywhere. माझ्या मनात चाफा, उधळे खरा सुवास धावे सुसाट वारा, वाहे निळ्या नभात गाण्यास साथ देण्या वाद्ये कशास आता हातांसवे सुखाने, मी ओढणार भाता छेडून तार हृदयी, गातो मजेत वात चंडोल कोकिळेला, घालेल साद आता पाण्यातल्या खगांचा, रंगेल…

  • जांभुळलेले दिवस – DAYS OF TEEN AGE

    This poem describes state of happy mind. Our mind becomes colourful like nature. अजून माझ्या मनी गुलाबी चाफा हिरवा दरवळतो रे आठवणींचा मोर निळा तो धवल धुक्यातुन अवतरतो रे गाभूळलेली चिंच तपकिरी दातावरती दात हुळहुळे जांभुळ भरले झाड जांभळे जांभुळलेले दिवस कोवळे रंग धरेचा पिऊन श्यामल बकूळ मातीत लोळण घेते नक्षत्रांच्या पीत फुलांसम आठवणींची नक्षी…

  • खुळा शोक – CRAZY WEEP

    खुळा शोक धो धो रडू लागला तळीचा फुपाटा उडू लागला बघा झेप घेती नभी पाखरे कुणी उंबऱ्याशी अडू लागला कशाने फुलावा अहंकार हा उन्हाने फुलोरा झडू लागला जरी एक आंबा असे नासका फळांचा ढिगारा सडू लागला किनाऱ्यास होडी तिथे लागता पुराने किनारा बुडू लागला जरी सत्य आहे तुझे बोलणे तरी डोस त्यांना कडू लागला निघाल्या…