Tag: Marathi sahitya

  • अत्तर – ATTAR (perfume oil)

    फुलात असतो सुगंध जो तो कुपीत भरता होते अत्तर प्रियतम माझा माझ्या संगे प्रीत तयावर माझी कट्टर फुले बाल अन तरुण साजिरी सुकल्यावरती अपसुक गळती त्यांना नसते वृद्धावस्था साठी आणिक वय बिय सत्तर सप्तरंग धाग्यात भरोनी एक सुबकशी विणून पिशवी वह्या पुस्तके मोरपिसे मी तयात भरता होते दप्तर पाषाणाला ठोक ठोकुनी शिल्पी छिन्नीने घडवीता देव…

  • गाठ – GAATH (knot)

    दशधर्माचे दे रे पाठ चुकांवरी तू मारुन काट वर्षे काही थोडी छाट निवृत्तीचे वय ना साठ कधी न दुखते माझी पाठ मी तर असते सदैव ताठ प्रेमाचा मी चढले घाट साय सुखावर आली दाट कुणी न अडवी माझी वाट स्वागतास दो आले काठ माझ्या पायी झुकते लाट अंतरात ना माझ्या गाठ पक्वान्नाने भरले ताट शुद्ध…

  • वेष्टन – VESHTAN (wrapper)

    सारे नकली नसते सखये वेष्टनातले काही सुंदर असते सखये वेष्टनातले वेस्टन आणिक वेष्टन यातील फरक जाणता निर्मळ अन्तर हसते सखये वेष्टनातले झाकपाक तू करशिल किती ग उघड पुस्तका हिरमुसुनी मग बसते सखये वेष्टनातले अग्नीमध्ये झोकुन देउन झळाळण्याला कमर स्वतःची कसते सखये वेष्टनातले पारखून तू हरेक वस्तू धाड वेस्टनी नाहीतर मग फसते सखये वेष्टनातले गझल मात्रावृत्त…

  • कायबाय – KAAY-BAAY (randam things)

    अता कशास बोलणे लिहेन कायबाय मी लिहून गझल पावसा स्मरेन कायबाय मी कुणास काय वाटले कुणास काय टोचले नकोच हृदय सोलणे विणेन कायबाय मी तशीच सांज ती दुपार भांड भांड भांडणे तशी पहाट यावया रचेन कायबाय मी कितीक रंग ईश्वरा तुझे नभात सांडती तसेच रंग उगवण्या पुरेन कायबाय मी अनाम ओढ लागता तुझेच नाम जिनवरा…

  • नाविक – NAAVIK (sailor)

    मी तुझी आहेच नाविक दिव्य आत्म्या मी सुवासिक पुष्प नाजुक दिव्य आत्म्या सोनचाफा तू दिलेला आठवोनी भावना झरतात साजुक दिव्य आत्म्या नाद घंटेचा जिनांच्या मंदिरातिल ऐकण्या मी मौन साधक दिव्य आत्म्या ओतता माधुर्य मधुरा काव्य कुसुमी मोगरा फ़ुलतोच सात्त्विक दिव्य आत्म्या पौर्णिमेचा चंद्र शीतल किरण सांडी ज्ञान खिरते शुद्ध तारक दिव्य आत्म्या गझल अक्षरगणवृत्त (मात्रा…

  • बागवान – BAAGVAAN (gardener)

    हित मित प्रिय “मी” बोले माझा ऐकत आत्मा डोले माझा दांडू घेउन परमेष्ठींचा अचल विटी “मी” कोले माझा गर्भगृहातिल गर्भ पाहण्या अहमपणा “मी” सोले माझा नवरात्रीच्या रंगांमध्ये कायेला “मी” घोले माझा हाती पकडुन तुला फळांना बागवान “मी” तोले माझा गझल मात्रावृत्त (मात्रा १६)

  • दिव्य औषधी – DIVYA AUSHADHEE (divine medicine)

    मी निळे प्राशुनी निळी बावरी बनले मी हिरवे प्राशुन सृजनामध्ये रमले मी कुंकुम प्राशुन लुटुन निसर्गा आले मी गडद रक्तिमा गाली फासुन खुलले मी हळद प्राशुनी गोरीमोरी झाले मी जर्द केवड्यासम रानी घमघमले मी जांभुळ प्राशुन दिव्य औषधी झाले मी मूक पारव्या जीवन पुन्हा दिधले मी धवल प्राशुनी धवल कशी ना झाले मी इंद्रधनूच्या रंगात…