सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi sahitya

  • मज्जाव – MAJJAV(PROHIBITION)

    गाता गझल गीत लिहिले मक्त्यात नाव रक्ताने रक्तपात टळण्या केला पुन्हा मज्जाव रक्ताने पाऊलवाट मळवाया का रचू डाव रक्ताने शब्दांनी भळभळणारे का भरू घाव रक्ताने औषधा मसी ना उरली लेखणी शिशाविन पोकळ भेदले लक्ष्य बाणाने हेरून भाव रक्ताने चटक ना रक्त मासाची पुरविण्या लाड रसनेचे हे हृदय न कत्तलखाना बुडविण्या हाव रक्ताने सळसळते सत्य रक्तात…

  • दवा जादुई – DAVAA JADUI(MAGICAL MEDICINE)

    मीठ नि मिरची हिंग मोहरी नजरउतरवे भरभर मी तप्त निखारे दृष्ट काढुनी तिथे फेकते झरझर मी अंतर मिटण्या अंतरातले जपू कोणता मंतर मी प्रश्न मिटे पण शब्द वितळती भरे अक्षरी कर्पुर मी ..हुस्ने मतला १ जिनवाणीतिल भाव जोडुनी जिना बांधते मंदिर मी किणकिणणारे वात लहरता कधी त्यातले झुंबर मी … हुस्ने मतला २ वृत्त जपूकी…

  • हे तर सोने – HE TAR SONE(THIS IS LIKE GOLD)

    मुस्तजाद गझल म्हणती कोणी ! फतरी पाने ! हे तर सोने !! मधुघट भरला ! शांत रसाने ! हे तर सोने ! तपली भिजली ! अबला कसली ! बलाच असली ! भर गाभारा ! मृदगंधाने ! हे तर सोने ! गजबज तारे ! अवस अंबरी ! पुनव अंतरी ! घे टिप संधी ! शर संधाने…

  • शांत रस – SHAANT RAS(PEACEFULNESS)

    मौन ते बोलते जे सले टाळते भावना प्रकटते जादुई गाव ते गझल दल उमलते वाजती चाळ ते चांदणे गाळते रंगले वर्ण ते काफिया माळते गाल गा गाजते शांत रस पाजते

  • दीप दीप – DEEP DEEP(LAMPS)

    दीप दीप लक्ष दीप तेवतात शांत दीप चंद्र शुक्र गगन दीप देह चैत्य आत्म दीप अंतरात लाव दीप गझल वात भाव दीप मम सुनेत्र दोन दीप  

  • खाक्या – KHAKYAA(METHOD OF DOING WORK)

    मौन काव्या कळे सख्य माझे तुझे मौन अधरी भले सख्य माझे तुझे नित्य सौख्यात मी रोज तैसाच तू मौन उघडे दळे सख्य माझे तुझे दावता पोलिसी कडक खाक्या तुझा मौन किंचित हले सख्य माझे तुझे मस्त माझ्यात मी मूक होते सखे मौन सखये तळे सख्य माझे तुझे शोध कोठे सखी गुप्त झाल्या सख्या मौन मुक्ताफळे…

  • कारण – KAARAN(REASON)

    कारण चपखल रुतते आहे कारण त्याचे सलते आहे शब्द चोरटे गाली हसता कारण नकळत फिरते आहे चोरांच्या उलट्या बोंबांनी कारण तिळतिळ तुटते आहे पुफ्फ सुगंधी दरवळणारे कारण सौरभ झरते आहे मधमाशीसम बछड्यांसाठी कारण कारण लढते आहे घुम्या वेदना घुमत राहती कारण पुरुनी उरते आहे भरून पिंडी आनंदाश्रू कारण जखमा भरते आहे क्षण क्षण बाकी जगे…