Tag: Marathi sahitya

  • नवा विषाणू – NAVAA VISHAANOO (NEW VIRUS)

    नवा विषाणू कविवर्य केशवसुत (कृष्णाजी केशव दामले) यांच्या नवा शिपाई या कवितेवर आधारित (विडंबन काव्य ) Parody Poem. नव्या मनूतिल नव्या दमाचा शूर विषाणू आहे, कोण मला वठणीला आणू शकतो ते मी पाहे ! मी न जिवाणू फंगस बुरशी ; जीव न त्रस कुठलाही , पसरण्यास मज केल्या कोणी दिशा मोकळ्या दाही ? प्रचंड आहे…

  • कोरोना – KORONAA (CORONA)

    सांग कशाला बोलायाचे येता जाता कोरोनावर अंतर राखुन हवे तेवढे अक्षरातुनी भिजवु अंतर स्वच्छ हात अन स्वच्छ लेखणी गाळत जाता भरभर शाई टपटप मोती उधळत जाई मेघसावळे निळसर अंबर

  • मसाज – MASAAGE

    हाताने कर मसाज चेंडू घरातले कामकाज चेंडू गुगलीवरती षट्कारास्तव उसळुन फळीवर गाज चेंडू मोजिन टप्पे झाकुन डोळे ठोकत फरशीस वाज चेंडू बिंब स्वतःचे स्वतःत बघण्या मला कशाची न लाज चेंडू कसे जगावे आनंदाने शिकव जगूनी रिवाज चेंडू लय मस्तीचा धरून ठेका मनापुढे पढ नमाज चेंडू भोगरोग जर छळतो वृद्धां शोध तयावर इलाज चेंडू अनवट कोडे…

  • कातळ – KATAL (BEDROCK)

    नको अळू तू स्वतः तरीपण ढगांस श्यामल अळस मळ्या रे गगन गिरीच्या नक्षत्रांची वार्ता मजला कळस मळ्या रे धरे क्षीरधर अखंड धारा डोंगरमाथी कुरळ कुंतली दुग्ध तपविता किरण रवीचे सांजेला ते फळस मळ्या रे हिमवृष्टी करतात जलद अन निळ्या पहाडा नमिता चपला उजळे कातळ गाढ झोपला सत्वर त्याला यळस मळ्या रे मुक्त ओंजळी उधळत धो…

  • पळस -PALAS (FLAME OF THE FOREST)

    पळस … जरी पुजसी जगव अंगणी तुळस माणसा सम्यकदर्शन-ज्ञान-शीलयुत पळस माणसा ओक मनातिल किळस साठली स्वतःसमोरी चढव स्वतः तू आत्ममंदिरी कळस माणसा ……. कुंतल बट कळी मुग्ध अन अर्धस्फुट ही हळद केशरी कुंकुम घट ही उमल उमल तू कलिके म्हणते भाळावरची कुंतल बट ही …….

  • स्फटिक – SFATIK (CRYSTALS)

    मोरचुदाचे स्फटिक उडाले घनमालेतुन परतुन आले मेंदीच्या गंधाचा शिरवा प्राशुन भुंगे वेडे झाले काव्याच्या किमयेने भिजल्या हृदयामधले मिथ्य गळाले खडकांवर वर्षाव करूनी त्यागुन काया मेघ निघाले झिम्मा फुगडी घालत वारा फांदीवरती पिंगा घाले

  • काळ कर्दन – KAAL KARDAN (SCOURGE)

    उषःकाल… अहा ! अहाहा ! अहा ! अहा !! उषःकालचा रंग पहा ! ऊन सावली निळ्या नभी घन… बागडते पानांवरती मन … उषःकालच्या रम्य छटा या टिपून घेताना , मीच सावली ऊन जाहले स्वतःस टिपताना …. काळ कर्दन… मांजरांच्या मध्यरात्री लिहित आहे गोष्ट ही मम पोचलेली माणसांतिल शूर मांजर उंदरांचा काळ कर्दन पोचलेली लेखणीने पेलणारी…