आषाढी धोंडा अधिकच मोठा वाटे शोधून स्वतःतिल उणे टोचण्या काटे पाडली जयांनी भिंत मनूची दगडी ते फेकुन देतीअंधरुढींची पगडी ही पहा रुबाई माझीही गाताना मात्रांची बाविस म्हणते मजला गाना मी गाता गाता लिहिते अन हसतेही जे निसटाया आतुर त्यांना धरतेही हा कोकिळ ताना अवेळीच का घेई गाण्यातिल अमृत कुणाकुणाला देई मज नकोच अमृत हवे घनातिल…