Tag: Savatee kaafiyaa ghazal

  • सारथी – SAARATHEE

    वादळे रोंरावताना मेघ गगनी ठाकती शेर ओढी रथ ढगांचा ‘मी’ तयांचा सारथी खेचुनी मम भाव सारे शून्य मी भासे कधी छळत राही पण अनामिक सांजवेळी ओढ ती पौर्णिमेचा चंद्र उगवे अंतरी माझ्या कधी द्यावया आतूर हाका घन समुद्री गाज ती वादळे बनतात जेंव्हा भावनांची गलबते मीच प्रज्ञा मीच प्रतिभा मी सुमेधा अन रथी बीज असुदे…

  • ‘मी’पण ‘तू’पण – ‘MEE’PAN ‘TOO’PAN

    मीपण तूपण, उकळत गेले, मी तू मी तू, म्हणता म्हणता… अधरांवरती, गरळ साठले, छी थू छी थू, म्हणता म्हणता… अर्क सुगंधी, कडवट कोको, चहा पातिचा, दुधाळ कॉफी पेय कपातिल, उडून  गेले, पी तू पी तू, म्हणता म्हणता… प्रेम प्रियेचे, कधिन जाणले, फक्त बोचरे शब्द ऐकले हयात सारी, संपुन गेली, ती तू ती तू म्हणता म्हणता……

  • जरी जाहल्या, कैक चुका – JAREE JAAHALYAA KAIK CHUKAA

    प्रियच आहे, अजुन मला मी, जरी जाहल्या, कैक चुका अचुक दाबे, गुप्त कळा मी, जरी जाहल्या, कैक चुका स्वरुपसुंदर, फूल कन्यका, पुत्र गुंड मम, पुरुषार्थी सतत गाता, खुला गळा मी, जरी जाहल्या, कैक चुका सलिल वाहे, मम काव्याचे, प्रेम वाटण्या, हर्षभरे सत्य आहे, नव्हे बला  मी, जरी जाहल्या, कैक चुका गिरव गझला, मुक्त कराने, अर्थ…

  • वाग्देवी – VAAGDEVI

    नाजुक सुंदर फूल मृत्तिका जिनचरणीची धूळ मृत्तिका पुष्पांना नवरंग द्यावया तीन विटांची चूल मोगरा धूरच नाही ऐसे वाहन त्या गाडीचा रूळ मृत्तिका किरणांमधुनी धबाबणाऱ्या वाग्देवीचे मूळ मृत्तिका पद्मावतिची लेक ‘सुनेत्रा’ तोलत आहे तूळ मृत्तिका मात्रा वृत्त (८+८ = १६)

  • पर्वणी – PARVANEE

    जो तो प्रश्न पुसे कठीण इतुके कोडे मला घालण्या गुंता सोडवुनी तयार सबला माला गळा घालण्या टाळायास नशा उपाय सगळे केले जरी व्यर्थ ते आली ती साकी गळ्यात तुझिया फुलमाळ घालावया वेली वृक्ष जपावयास जमले प्राणी नि पक्षी वनी आल्या ग्रामपऱ्या भरून कलशा पाणी तळा घालण्या होता जन्म  नवीन छान  बसले वैदू तिथे गावया शालूच्या…

  • खजिना – KHAJINA (TREASURE)

    Akasharganvrutta used in this Ghazal is GAA GAA LA GAA, LA GAA GAA, GAA GAA LA GAA, LA GAA LA. In this ghazal the poetess says, I have tried my best to get answers of  painful questions. अंगार पेटलेला मी पाहिला तुझ्यात तापून लाल वारा झाला निळा तुझ्यात निशब्द हुंदक्यांनी काळीज गोठताच सारी अबोल गाणी…

  • प्रेम माझे – PREM MAZE(MY LOVE)

    प्रेम माझे फूल आहे; पारदर्शी कूळ आहे. भाकरीचा चंद्र भाजे, पेटलेली चूल आहे. बहरणाऱ्या वृक्षवल्ली; बी-बियाणे मूळ आहे. भावनेची नेत्रभाषा; नियम आहे रूल आहे. घाव घाली जे मुळावर; शस्त्र कसले टूल आहे. प्रीत-काव्ये चुम्बिणारी; पाकळ्यांची झूल आहे. मागुनी मी घेतलेला; शब्दवेडा शूळ आहे. सागराचे दो किनारे; जोडणारा पूल आहे. पौर्णिमेच्या चांदण्यांची; बरसलेली भूल आहे. विरघळे…