मीपण तूपण, उकळत गेले, मी तू मी तू, म्हणता म्हणता… अधरांवरती, गरळ साठले, छी थू छी थू, म्हणता म्हणता… अर्क सुगंधी, कडवट कोको, चहा पातिचा, दुधाळ कॉफी पेय कपातिल, उडून  गेले, पी तू पी तू, म्हणता म्हणता… प्रेम प्रियेचे, कधि न जाणले, फक्त बोचरे शब्द ऐकले हयात सारी, संपुन गेली, ती तू ती तू म्हणता…

प्रियच आहे, अजुन मला मी, जरी जाहल्या, कैक चुका अचुक दाबे, गुप्त कळा मी, जरी जाहल्या, कैक चुका स्वरुपसुंदर, फूल कन्यका, पुत्र गुंड मम, पुरुषार्थी सतत गाता, खुला गळा मी, जरी जाहल्या, कैक चुका सलिल वाहे, मम काव्याचे, प्रेम वाटण्या, हर्षभरे सत्य आहे, नव्हे बला  मी, जरी जाहल्या, कैक चुका गिरव गझला, मुक्त कराने, अर्थ…

नाजुक सुंदर फूल मृत्तिका जिनचरणीची धूळ मृत्तिका पुष्पांना नवरंग द्यावया तीन विटांची चूल मोगरा धूरच नाही ऐसे वाहन त्या गाडीचा रूळ मृत्तिका किरणांमधुनी धबाबणाऱ्या वाग्देवीचे मूळ मृत्तिका पद्मावतिची लेक ‘सुनेत्रा’ तोलत आहे तूळ मृत्तिका मात्रा वृत्त (८+८ = १६)