सुनेत्रा नकाते

Category: Marathi kaavya

  • वरण भात – VARAN BHAAT (rice and dal)

    वरण भात जरि त्यास आवडे ताक कण्या तिज आवडती जात्यावर ती ज्वारी भरडे ताक कण्या तिज आवडती तोलुन मापुन तो खातो पण हवे तेवढे खाते ती बाथ घेतसे टबामधे तो शुभ्र प्रपाती न्हाते ती भाताने बघ वजन वाढते नकोच खाऊ म्हणते ती जिमला जावे तो म्हणतो तर फिरण्या जाऊ म्हणते ती तो म्हणतो तिज प्रीत…

  • मी उभी कमळात – MEE UBHEE KAMALHAAT (I am standing inth lotus flower)

    मी उभी कमळात सुंदर ओंजळी भरभरुन देण्या वाहणारी नीर धारा घागरी भरभरुन देण्या अंगणी धनधान्य सांडे अंबरातिल चांदण्यांसम हात दोन्ही सज्ज माझे पोतडी भरभरुन देण्या रेखिते मी काव्यचित्रे कृष्णवर्णी मौक्तिकांनी भावभरली शब्दसुमने टोकरी भरभरुन देण्या मी वडाचे बीज इवले भूवरी उगवून येते बहरते मी पसरते मी सावली भरभरुन देण्या अचुक तोले मी ‘सुनेत्रा’ खास असुनी…

  • येतात घरी हे जेव्हा – YETAAT GHAREE HE JEVHAA (when he comes home)

    संदीप खरे यांच्या नसतेस घरी तू जेव्हा’ या सुंदर भावपूर्ण कवितेवर हे सहज सुचलेले विडंबन नसतात घरी हे जेव्हा… मी चॅटींग करीत बसते दाराशी चाहूल ह्यांची मी त्वरीत ऑफलाईन होते येतात घरी हे जेव्हा… मग जेव्हा वाजे बेल अंतरी साठवित बोल मोबाइल मौनी होतो मी हसून उघडे दार येतात घरी हे जेव्हा … सय मला…

  • खूप मस्त – KHOOP MAST

    खूप मस्त मस्त वाटतंय देह वस्त्र चुस्त वाटतंय देणं घेणं संपल्यावरच केलं सारं फस्त वाटतंय उरलं सुरलं देत आप-धन बरसतोय हस्त वाटतंय रागरंग ओळखतच मन घालतेय गस्त वाटतंय मेघ दाटलेत गगनभर विश्व अवघं सुस्त वाटतंय आम आदमीच फक्त इथं लावणार शिस्त वाटतंय का बरे कुणास आजपण काव्य माझं स्वस्त वाटतंय अक्षरगण वृत्त (मात्रा १४) लगावली…

  • हृदयी माझ्या – HRUDAYEE MAAZYAA

    हृदयी माझ्या फूल उमलते नित्य गुलाबाचे म्हणून जपते दवा बाटली पथ्य गुलाबाचे मिटून डोळे मौनामध्ये गझल चुंबिताना पापण काठी झुले गुलाबी सत्य गुलाबाचे व्यथा प्रीतिची प्राशुन मदिरा नशेत असताना अश्रू होउन झरते गाली शल्य गुलाबाचे आधी मैत्री नंतर प्रीती हेच खरे जाणा म्हणून असते काट्यांशीही सख्य गुलाबाचे गुलाबपुष्पे रंगबिरंगी दूर प्रिय चालली तुझे चोरुनी हृदय…

  • कवितांची मैफल – KAVITAANCHEE MAIFAL

    ये सई हाक मार पुन्हा एकदा अंगणातून धावत पळत येईन मग वह्या पुस्तके सांभाळून हवा भरू सायकलीत कोपऱ्यावरच्या दुकानात तुझी सायकल माझी सायकल निघेल केवढ्या तोऱ्यात चढ येता नको उतरणे पायडल मारू जोरात मागे टाकू टवाळ कंपू भरारणाऱ्या वाऱ्यात आलं कॉलेज चल उतर सायकल लावू स्टॅंडला बसून चार तासांना दांडी मारू प्रॅक्टिकलला बागेमधल्या झाडाखाली बसून…

  • गोष्टी – GOSHTEE

    काही गोष्टी कळत असतात पण वळणावर वळत नसतात सैरावैरा पळत असतात…. गोष्टी अशाच द्वाड असतात वाऱ्यासारख्या उनाड असतात. . मुसंडी मारून मनात घुसतात तुझ्या माझ्या… आठवणींना उचकटतात विस्कटतात चहूकडे भिरकावतात …. एक इकडे एक तिकडे एक वर एक खाली एक तिकडे कोपऱ्यात कोणी हळवी कोमात …. एक हसते एक रुसते कोणी चिडते धुमसत बसते कुणी…