Category: Marathi kaavya

  • मीच ती बासरी – MEECH TEE BAASAREE

    मीच ती बासरी तुझ्या अधरी सुंदरा नाचरी तुझ्या अधरी चालते धावते कधी झुलते रंगलेली परी तुझ्या अधरी चंचला चांदणे जरी उधळे होतसे बावरी तुझ्या अधरी चिंब तव डुंबुनी निळ्या नयनी राधिका लाजरी तुझ्या अधरी मौन ती दामिनी शिळा बनली जाहली वैखरी तुझ्या अधरी बघ हळू उमलली गुलाब कळी लोळते साखरी तुझ्या अधरी अक्षरगणवृत्त – गालगा/गालगा/लगाललगा/(मात्रा…

  • भन्नाट माझ्या – BHANNAAT MAAZYAA

    भन्नाट माझ्या काफियाच्या एकदा ओठात ये जागेपणी जमले जरीना चोरुनी स्वप्नात ये वाऱ्यापरी मन उधळते अन धूळ माती उडविते माखून काया त्या धुळीने माझिया स्वर्गात ये जाणून आहे आस भारी मी तुझ्या कवितेतली तिज वाजण्या थंडी गुलाबी तू तिच्या देहात ये सैलावल्या बघ मेघमाला गगन निळसर जाहले भिजवावया पुन्हा धरेला श्वेत मम अभ्रात ये आवाज…

  • चिडावे रडावे – CHIDAAVE RADAAVE

    चिडावे रडावे परी ना कुढावे मला जे कळाले तुलाही कळावे यमाला सुपारी जरी तू दिली रे तिला चोरुनी मी कुटावे न खावे तुझी जिंदगानी मला खूप प्यारी म्हणोनी सख्या तू पडावे लढावे किती प्रेम माझे अजूनी तुझ्यावर नयन चुंबण्या तू स्वप्नात यावे तुझे मौन गाणे जगा ऐकवाया तुझ्या बासरीचे अधर मीच व्हावे अक्षरगणवृत्त (मात्रा २०)…

  • सायंकाळी निळ्या नभात – SAAYANKAALHEE NILHYAA NABHAAT

    सायंकाळी निळ्या नभात पाखरे जेव्हा उडत जातात अनिलांच्या दशपदीतले कानेमात्रे जिवंत होतात…. परसदारी जास्वंदीवर लाल फूल डोलू लागतं हृदयतळातून वर येऊन प्रेम तुझं डोलू लागतं…. प्रेम तुझं खरंच होतं पण तुला बोलवत नव्हतं पण मला आता वाटतं मौन तुला आवडत होतं …. मी तू . . तू मी… करत कधीच बसले नाही म्हणून धूळ केर-कचरा…

  • झोपेल बाळ शांत – ZOPEL BAALH SHAANT

    चल ये लिहूत गझला …… …… दोघे मिळून आता ही पायवाट ओली ———– भिजवू दवात आता … वाटेवरी दुतर्फा टाकू बिया फळांच्या जपतील पादचारी अंकूर नवतरूंचा … वाढून उंच झाडे झुलतील वारियाने फांदीवरी बसोनी गाऊत प्रेमगाणे … येतील पाखरे मग बांधावयास घरटी किलबिल ऐकुनीया रचतील कोण गोष्टी … छायेत गर्द झोपे पान्थस्त सावलीला होताच सांज…

  • वृत्त देखणे – VRUTT DEKHANE

    वृत्त देखणे फक्त नसावे वृत्तीसुद्धा हवीच सुंदर गझल असूदे जीर्ण जुनी मम नित्य भासते नवीन सुंदर प्रभातसमयी शुभ्र मोगरा तप्त दुपारी जास्वंदीसम सायंकाळी गझल चमेली उत्तररात्री शिरीष सुंदर काव्य चित्र अन शिल्पामधुनी मूर्त कुणी नारीला करिते त्याहुन मोहक लेक आपुली गझल बावरी सजीव सुंदर आकाशाची निळी पोकळी सौरमंडळे ग्रह ताऱ्यांची पृथ्वी म्हणजे ग्रहगोलांतिल गझल क्षमाशिल…

  • सहज सहज तू – SAHAJ SAHAJ TOO

    सहज सहज तू लिहित रहावे तेच खरे मम मानस व्हावे तुझे न माझे असे नसावे ओंजळ भरुनी द्यावे घ्यावे नीतळ रेखिव मुक्तछंद तव जणु पानांवर ओघळते दव ओघळताना टिपते मी रवं मुक्तछंद वा गझलवृत्त ते पकडून त्याला शब्द खरडते शब्दांसंगे मी झुळझुळते कशास ओळी मोजुन लिहू मी भाव निरागस का लपवू मी शब्द जरी घाईत…