सुनेत्रा नकाते

Category: Marathi kaavya

  • सहज सहज तू – SAHAJ SAHAJ TOO

    सहज सहज तू लिहित रहावे तेच खरे मम मानस व्हावे तुझे न माझे असे नसावे ओंजळ भरुनी द्यावे घ्यावे नीतळ रेखिव मुक्तछंद तव जणु पानांवर ओघळते दव ओघळताना टिपते मी रवं मुक्तछंद वा गझलवृत्त ते पकडून त्याला शब्द खरडते शब्दांसंगे मी झुळझुळते कशास ओळी मोजुन लिहू मी भाव निरागस का लपवू मी शब्द जरी घाईत…

  • अंक – ANK

    अंक सर्व मज आवडती नाही कुठला नावडता ओळख करुनी घेते मी त्यांच्याशी जाता जाता.. शून्य शून्यमय विश्वाचा एक आपुल्या जीवाचा दोन जीव नि अजीवाचा तीन खऱ्या ‘रत्नत्रय’ चा चार चार पुरुषार्थांचा पाच पंच परमेष्ठींचा सहा सहाही द्रव्यांचा सात असे सत-तत्वांचा आठ अष्टमूलगुणांचा नऊ नवरसी काव्याचा दहा पर्व दशधर्माचा… जीवांच्या कल्याणाचा धर्म अहिंसा विश्वाचा…

  • संक्रांति बाई – SANKRAANTI BAAEE

    आली आली संक्रांति बाई.. जणू मोहक जाई जुई… कंकणे वस्त्र तांबडे लाल हातात धरला सुगंधी बेल रथात बैसली मांडीवर मूल सारथी शेजारी हाई चंपक जाई जुई.. रागिणी संक्रांति बाई… भाळावर गोल टिळा लावुनी जात नारीची जनां सांगुनी तृप्त होतसे क्षीर पिऊनी कुंभ धारिणी ताई मोगरा जाई जुई.. मानिनी संक्रांति बाई… नक्षत्र हाय मोहोदरी वायव्य दिशेला…

  • तुला प्राशुनी मी – TULAA PRAASHUNEE MEE

    तुला प्राशुनी मी, तुझे रंग ल्यावे, जिवा ध्यास होता,अता पूर्ण व्हावा,असे वाटते रे तुझे अंग माझ्या, जलौघात न्हावे, जिवा ध्यास होता, अता पूर्ण व्हावा,असे वाटते रे कुठेही असूदे, मनाला दिलासा, खरी तूच गझले, तुझी मूर्त माझ्या, समोरी असावी तुझ्या लोचनातील काव्यास प्यावे, जिवा ध्यास होता,अता पूर्ण व्हावा, असे वाटते रे तुझा भास होता, उगा लाज-लाजून…

  • संक्रांतीला लुटू – SANKRAANTEELAA LUTOO

    संक्रांतीला लुटू अक्षरे चला सख्यांनो शब्दफुलांचा फुलवू सुंदर मळा सख्यांनो भेटण्यास या काव्य घेउनी मला सख्यांनो गाउन त्यांना खुलवू अपुला गळा सख्यांनो सुगंध भरण्या रंगबिरंगी मनात कोमल कुसुम कळ्यांसम शिकू नवनव्या कला सख्यांनो घटात भरुनी नीर मृत्तिका प्रेम पेरता निसर्ग होइल मित्र खरोखर भला सख्यांनो तीळ-गुळासह हळदीकुंकू पानसुपारी देउन टळवा कपोलकल्पित बला सख्यांनो जादूटोणा बलीप्रथेचा…

  • मम हृदयाची – MAM HRUDAYAACHEE

    मम हृदयाची सतार वाजे दिडदा दिडदा अन गझलांची सतार वाजे दिडदा दिडदा मनापासुनी पोळ्या लाटे आई जेव्हा तिच्या करांची सतार वाजे दिडदा दिडदा वृत्त वेगळे जुना काफिया रदीफ घेउन शब्द शरांची सतार वाजे दिडदा दिडदा अंतरातले भाव सांगण्या मते मांडण्या मृदुल जिव्हांची सतार वाजे दिडदा दिडदा बिजलीचा कडकडाट होता वादळराती कृष्ण घनांची सतार वाजे दिडदा…

  • सुनेत्रा – SUNETRA

    नाम रेखिते श्यामल भाळी टिळा लाविते गौर कपाळी भालप्रदेशी चंद्रकोर अन शुक्राची चांदणी सकाळी झाड उभे हे ध्यानासाठी मांजर म्हणते पुरे टवाळी नदीतटावर उभी राधिका शोधायाला घागर काळी दिवा लाविता अंतर्यामी म्हणे सुनेत्रा हीच दिवाळी मात्रावृत्त (८+८=१६ मात्रा)