Category: Marathi kaavya

  • आठवण – AATHAVAN (remembrance)

    Aathavan means memory. Here poetess tells us about her sweet memory. तुझी म्हणाया नको वाटले म्हणून तिजला निळी म्हणाले निळी जाहल्यावरती तिजला किती किती तू खुळी म्हणाले खुळी जाहल्यावरती वेडी सैरावैरा पळू लागली आवरता तो नाच तिचा मग गात्रे माझी थकू लागली आठवण जरी ती तुझीच होती कैक आठवणी गाऊ लागल्या रंगबिरंगी हार बनूनी गळ्यात…

  • जयमाला – JAYMALA (“garland of victory”)

    जय रमणी मन हरिणी गुणवर्धन जननी तव उदरी  नव नगरी रत्नत्रय खाणी तू दुहिता झुळझुळता तेजोमय सदनी मृदु निश्चय व्यवहारे जाणिशि नय दोन्ही दल अधरी क्षिर झरुनी फुलते ही सृष्टी घट गवळण भरभरुनी करते बघ वृष्टी घन अंबर तन झुंबर सळसळतो अग्नी मंजुळ रव नीतळ दव जल आरसपानी शशधर तो अघहर श्री धरितो  शक्तीला सत…

  • इंजिन – (mover)

    आगगाडीचे इंजिन धावे रुळावरुनि या डौलाने मोहक वळणे पार कराया सहज लीलया वेगाने निळ्या अंबरी शुभ्र घनांची माळ फिरे बघ स्वैर पणे झुकझुक झुकझुक नाद जागवी मनी-मानसी गीत जुने

  • पायवाट – PAYVAT(trail)

    मोहरीच्या रानामध्ये रंग हळदीचा खुले वारियाच्या झुळकीने मोहरली फुलेफुले कोण बरे जाई पुढे घडवुनी पायवाट रंग मातीचा मनात लोचनात स्वप्न घाट रान सारे हासणारे पुढे शांत हिरवाई तिथे असावी झोपडी अंगणात जाई जुई किलबिल पाखरांची मोद हसे ठाई ठाई

  • शुभ्र निळाई – SHUBHRA NILAAI (pure blue whiteness)

    In this poem ‘Shubhra Nilai’, nature’s beauty is described. The beauty of streams, waterfalls, a clean blue sky and greenery is portrayed. जिथे पहावे तिकडे निर्झर, खळाळणारे प्रपात निळसर .. आकाशाची शुभ्र निळाई, हसते सृष्टी दिसते सुंदर! जिथे पहावे तिकडे हिरवळ, फुलाफुलांचा मनात दरवळ … आगिनगाडी झुकझुक चाले, हसते धरणी खळखळ खळखळ!!

  • नवीन मैत्रीण – NAVEEN MAITRIN (new friend)

    ही कविता ‘माय न्यु बेस्ट फ्रेंड’ या कवितेचा अनुवाद आहे. This poem is a translation of the poem-‘My New Best friend’ Retold by-Kimberly Kirberger, page no. 57, 58. CHICKEN SOUP FOR THE TEENAGE SOUL, 101stories of life love ane learning.(Jack Canfield, Mark Victor Hansen, Kimberly Kirberger) आज भेटली नवीन मैत्रीण! जिने खरे मज ओळखले.. मजेमजेची…

  • माझा आत्मा – MAZA ATMA (my soul)

    Maazaa aatmaa means my soul. Here, the poetess says, her soul is her God. Which is why she listens to her soul. The soul turns into early morning breeze and wakes her up. It gives her the wings to fly in the garden. In the end, the poetess says the soul takes her mother’s form…