सुनेत्रा नकाते

Category: Marathi kaavya

  • माझा आत्मा – MAAZAA AATMAA

    Maazaa aatmaa means my soul. Here, the poetess says, her soul is her God. Which is why she listens to her soul. The soul turns into early morning breeze and wakes her up. It gives her the wings to fly in the garden. In the end, the poetess says the soul takes her mother’s form…

  • सोलकढी – SOLKADHEE (coconut kokum curry)

    आवडते मज सोलकढी तूप कढविते लोणकढी जिरेभात दही साळीचा घावन डोसा जाळीचा मऊ हुदळगी आंबोळी हुरण होळगी वा पोळी झुणका भाकर ज्वारीची खास ढोकळी डाळीची अंगत पंगत बसवूया सोलकढी त्या वाढूया

  • अंकांचे गाणे – ANKAANCHE GAANE (song of digits)

    In this Marathi poem the poetess asks us all to overcome superstitions and blind beliefs. एक दोन तीन चार बुवाबाजी हद्दपार पाच सहा सात आठ श्रद्धा म्हणजे नाही गाठ नऊ दहा अकरा बारा उघडा खिडक्या येण्या वारा तेरा चौदा पंधरा सोळा अहंपणाला शिकवा शाळा सतरा अठरा एकोणीस वीस भयगंडाचा पाडा कीस एकवीस बावीस तेवीस चोवीस…

  • जिनवाणी ‘बोलू’ – JINAVAANEE ‘BOLU’

    कुंकुमवर्णी गडद गुलाबासम सुंदर कांती जर्बेरा अन शेवंतीची कुंतलात फांती पद्म पाकळ्यांवर भृंगांसम नेत्री तेजप्रभा आम्रफलासम मुखकमलावर नाकाची शोभा भृकुटी दोन्ही तोल साधण्या वळणदार वेली ओठ टपोरे बदाम लालस गालांवर चेरी पिंपळपाने दोन कर्ण अन कुंडल जास्वंदी बकुळ फुलांची नाजूक रेखिव भाळावर बिंदी घटपर्णी डौल गळ्याचा सर प्राजक्ताचा पदर उन्हाचा हळदी रंगी स्पर्शे सहज नभा…

  • बुदू बुदु – BUDOO BUDOO (fast fast)

    काय कशाला कुठे कसे ? पुसू नको तू प्रश्न असे! हवे तुला जर उत्तर रे, कशास अर्धे प्रश्न बरे? पूर्ण वाक्य तू जुळव बघू; हसेल उत्तर खुदु खुदु! मिटतिल शंका बुदू बुदु…

  • शिशिर ऋतू – SHISHIR RUTU (winter season)

    शिशिर ऋतू मी शिशिर ऋतू मम ह्रदयाचे पाच ऋतू घर बर्फाचे बांधुन मी तयात बघतो राहुन मी कधी झोपतो निवांत मी म्हणत वसंत ये ये तू संगे त्याच्या बागडतो वठली खोडे पालवतो वाद्ये मंजुळ वाजवतो ग्रीष्मासंगे जात उतू कुंकुम वर्णी निसर्ग हा हिरवाईने नटे धरा खाउन आंबे फणस गरा म्हणतो वर्षे कोसळ तू मीच धबधबा…

  • सजग कहाणी – SAJAG KAHAANEE

    पृथ्वी पाणी, अंबर वारा सालामध्ये, महिने बारा चैत्र आदि जर, अंत फाल्गुनी पुनश्च फुलवी, सतेज अग्नी सुरू कराया, नेत्र दिवाणी सहा ऋतूंची, सजग कहाणी वसंत देई, वासंतिक क्षण हसते फुलते, अवघे तन मन ग्रीष्मामधली, ग्रीष्म झळाळी पांगविते घन, छाया काळी वर्षा धारा, वर्ष सजविते बीज तरू फळ, शेती जपते हेमंतातिल, हेमश्रीमंती प्रदान करिते, भूवर शांती…