सुनेत्रा नकाते

Category: Marathi kaavya

  • दीड शहाणे – WISEACRE

    In this poem the poetess wants to say that in this world people who work with good intention are decided mad by selfish people. Creativity or creative work is important in our daily routine life. जग वेडयांचे होते तेव्हा शहाणे होते थोडे अति शहाणे झाले सारे वेड्यांना पडले कोडे जग वेडयांचे छान साजरे फुला-मुलांची गर्दी…

  • राजहंस – SWAN

    Here in this poem, the poetess, describes the beauty of this Raj-hansa. Raj-hansa stays in her heart. It’s wings are like petales of lotus flower. Rajhansa tells her to wake up and escape him. But the poetess says, How she should escape him? because she also is waiting for him to come and escape her.…

  • बाणा – ATTITUDE

    In this poem poetess says, I want to live together with my dear persons. But I want my space also. I want free and happy life. I wish, all people should live happily with their dear persons. They should get their space. I want to speak and write as per my wish. स्वतंत्रतेचा माझा बाणा…

  • मनमौजी – OPINIONATED

    In this poem the poetess says, I am very happy person. I am the queen in my house. I want to live as I want. I want to sing songs, live in house on the hilltop. I shall fly kite in the sky. I want to cut all kites flying in sky, if they fly like fluttering…

  • झालर काळी – BLACK FRILL

    पापणीस तव झालर काळी थरथरणारी अतीव सुंदर नकोस मिटवू उघड पाकळ्या कमलदलांसम सजीव सुंदर कधी वाटते खूप रडावे कारण त्याचे नकळे मजला अश्रु-विमोचन करता फुलते अंतरातली उणीव सुंदर मन घाबरते वादळ येता मेघ सावळे मनी दाटता कोसळतो मग तांडव करुनी हवाहवासा वळीव सुंदर शीळ घालतो अवखळ वारा श्यामल शीतल मेघ नाचरे बरसुन विणती अवनीवरती मोर…

  • घर कौलारू – TILED ROOF HOUSE

    ओठांमध्ये पालवलेले बोलायाचे आहे मजला चित्रामध्ये आठवलेले रेखायाचे आहे मजला चितारते मी सागर नयनी मिटते डोळे गाज ऐकुनी डोळ्यामध्ये रंगवलेले वाचायाचे आहे मजला रंग-गंध वेचून फुलांचे मधुसंचय मी करित राहिले श्वासामध्ये साठवलेले प्राशायाचे आहे मजला शेकोटीची उब जांभळी शब्द कापरे तप्त जाहले काव्यामध्ये तापवलेले ओतायचे आहे मजला तव झुळकीने मोहरलेल्या कळ्याफुलांचे मुग्ध रंग हे हृदयामध्ये…

  • चांदोबा – MOON

    ती कशास हे काळिज चाळत बसते अन स्वप्नांचे दुकान मांडत बसते ती स्वप्ने ओली चुलीत ना जळती मग त्यांना ती उन्हात सुकवत बसते जाऊन पुन्हा मी लिंबोणी मागे तो चांदोबा नभात शोधत बसते हे शब्द नाचरे फिरती अवती भवती मी शिताफिने गळात ओढत बसते ती मूढ ‘सुनेत्रा’ मौन घेतसे म्हणुनी मी ओठांना तोरण लावत बसते