Category: Marathi kaavya

  • खार – SQUIRREL

    खार उचलते वाटा अपुला स्वतः स्वतः… मजेत खाते खाऊ मिळता स्वतः स्वतः …. खाऊ खाते खारुताई किती आवडीने… शेपूट घेते पाठीवरती किती किती डौलाने… खातानाही रुबाब कितीहा खारुताई तुझा… बिंब दावती तुझ्या मनाचे नयन निरागस जणू आरसे..

  • व्यर्थ नाही – NOT IN VAIN

    पत्थराला शेंदराने लिंपणे सोड आता देव असले पूजणे व्यर्थ नाही क्षीर नागा पाजणे कारल्याला पाक घालुन मुरवणे नाद केव्हा सोडशिल तू सांग हा चढत जात्या पावलांना ओढणे घालता गुंफून माळा तू गळा वाटते ना ते मला मग लोढणे धावती मागून माझ्या काफिये फार झाले शर्यतीतून धावणे तिंबली ऐसी कणिक मी चेचुनी शस्त्र माझे सज्ज बघ…

  • इलाज – MEDICATION

    वाळलेली शुष्क पाने लटकलेली कोवळी प्रासुक उन्हाने बहरलेली झिंगलेली गझल साकी बघ सुनेत्रा आम्रतरुवर गात गाणे झोपलेली … मयुरपिसारा हरिणी पाडस धवल लाल पुष्पांची पखरण हिरवाईने सलज्ज काया मात्रा माझ्या इलाज औषध … जर्द लाल जर्बेरा आणिक धवल पीत कुसुमांची वर्दळ हिरवाईचे वसन लपेटुन ऐके पानांची मी सळसळ अक्षर ओळी पाठवलेल्या पत्रामधुनी आठवतिल ग सई…

  • आरक्त – CRIMSON

    लोक हे दिसले न पूर्ण विरक्त मजला वाटले काही तरी पण सक्त मजला प्राशुनी माधुर्य गझले पश्चिमेसम सांजसमयी व्हायचे आरक्त मजला जोगवा मागे न पाळे मी तिथीही का तरी म्हणतात कोणी भक्त मजला आवडे मज मम मुठीतुन विश्व बघणे मौन म्हणते राहुदे अव्यक्त मजला ही बरी की ती सुनेत्रा काय सांगू जी खरी ती भावते…

  • शून्य शून्य – ZERO STATE

    आत्म्यात बिंब अपुले मी नित्य पाहतेरे आत्म्यात शुद्ध भावे मी सत्य पाहतेरे जिनबिम्ब दर्शनाने मी धन्य धन्य झाले किमया तुझी बघुनी मी शून्य शून्य झाले ….. भरता भरता बुडते घागर भरून वरती येते तरंगते पाण्यावर हलके तरून वरती येते निवांत जीवनगाणे आता गाण्यासाठी जगते एक एक क्षण जगून जगून घ्यावा जगण्यासाठी तरते … एक रुबाई…

  • लगा गालगा – LA GAA GAAL LA GAA

    कुणी चेचले सांग तुला कुणी पाडले सांग तुला नकोसे तुझे हे जीवन रे कुणी टोचले सांग तुला लगागा लगा गा गालल गा कुणी फिरवले सांग तुला असे वागणे सोड बरे कुणी ठोकले सांग तुला मुळे पकडुनी घट्ट रहा कुणी पकडले सांग तुला लगा गालगा गाल लगा कुणी वाचले सांग तुला सुनेत्रातले अर्थ खरे कुणी दावले…

  • टायर – TYRE

    कधी कधी मी असते टायर कधी फुटूनी उडते टायर एक रिटायर टायर दिसता कधी नवे मी बनते टायर एक रिटायर एक स्टेपणी कधी असे पण म्हणते टायर काय लागते शेर लिहाया कधी गझल मग लिवते टायर मक्ता लिहिणे बरे सुनेत्रा कधी गुरूला स्मरते टायर