-
पाहुण्या – PAHUNYA
कुणी फुंकले कान कुणाचे कोणासाठी .. कुणी फुंकले रान कुणाचे कोणासाठी… कुणी फुंकले भान कुणाचे कोणासाठी.. कुणी फुंकले प्राण कुणाचे कोणासाठी… कुणी फुंकले पान कुणाचे कोणासाठी.. कुणी फुंकले बाव कुणाचे कोणासाठी … फुका लाटुनी गोल चढावे अव्वासव्वा .. कुणी फुंकले दान कुणाचे कोणासाठी … असे कोणते कर्म कराया देशासाठी.. कुणी फुंकले वाण कुणाचे कोणासाठी ……
-
ऋचा – RUCHA
घे लिंबलोण उतरुन आली वरात दारी घोड्यावरून उमद्या तृष्णा वधूत शिरली येता घरात स्वारी घोड्यावरून उमद्या वाटावया जनांना शमण्या क्षुधा युगांची बुंदी कळ्या करंज्या पात्रे अनेक भरुनी गाजे परात भारी घोड्यावरून उमद्या फुललाय सोनचाफा वारा सुगंध वाही कामास शांत करण्या चंपक गुलाब बकुळी तोले करात नारी घोड्यावरून उमद्या डोंगर निळा दिगंबर भासे मुनी तपोघन आभाळ…
-
रुपये – RUPAYE
संकेत बारकावे पाळून शोध घ्यावा इच्छांस त्रासदायक भागून शोध घ्यावा तृप्ती उडून जाता पाडून छिद्र वस्त्रा हुरहूर करुन मोठी फाडून शोध घ्यावा झालाय प्राण गोळा पाऊल उचलताना लय ताल सूर ठेका गुंफून शोध घ्यावा झाले फिके फिके जर नवरंग लोचनांचे दृष्टीतले निखारे फुंकून शोध घ्यावा मम नाव अर्थ रुपये अब्जावधी “सुनेत्रा” खात्यात सहज टिकण्या कोळून…
-
राज्ञी – RADNYI
-
सांची नग्नता- SANCHI NAGNATA
नग्नता … .. जगवते कैवल्य खिरते चांदणे चंद्राप्रमाणे काफिया मम मातृधर्मी नग्नता बापाप्रमाणे मुक्तकांची स्वर्णमाला ओविली आहे फुलांनी वेळ मजला हात देते सावळ्या काळाप्रमाणे सांची .. अंजना हिडिंबा शूर्पणखा वा सीता स्वाध्याया आगम वेद बायबल गीता सोन्यात जडवुया माणिक मोती पाचू ज्ञानेश्वरी ग्रंथि कुराण शास्त्रे वाचू वैडूर्य पोवळे पुष्कराज हिरा खाण नीलम आणिक गोमेद नवरत्ने…
-
रत्नावली- RATNAVALI
योगि सौदामिनी मातृपितृछाया योगिनी खेळणी मातृपितृछाया योगणिर्जाधनी मातृपितृछाया योगिनी अंगणी मातृपितृछाया योगि नीरा मणी मातृपितृछाया योगिनीमाँ निनी मातृपितृछाया योग्य सिद्धायनी मातृपितृछाया योगिनी पाणिनी मातृपितृछाया योगु दादा मुनी मातृपितृछाया योगिनी अक्षिणी मातृपितृछाया योग सौधर्मिणी मातृपितृछाया योगिनी दर्पणी मातृपितृछाया योगु अणुरागिणी मातृपितृछाया योगिनी शुर्पणी मातृपितृछाया लीड घेई लिखाणात सारगर्भी योगिनी कुन्दनी मातृपितृछाया चैत्र वैशाख सत्यात न्हात ज्येष्ठा…
-
सयी सावळ्या – SAYI SAVALYA
पहा आरत्या झडू लागल्या तैल कावळ्या झरू लागल्या धवल पाकळ्या विणू लागल्या दले बावड्या भरू लागल्या श्याम श्वेत रंगात निसर्गी पीत जांभळ्या भिजू लागल्या आकुल व्याकुळ दुःख वेदना पहा पेटल्या जळू लागल्या नाकी कंकण इवले कुंदन विजय साजऱ्या करू लागल्या बघ वनदेवी मम माधुर्या गर्द पालव्या फुटू लागल्या करंज तेली बाया पोरी पुऱ्या कडकण्या तळू…