सुनेत्रा नकाते

Category: Marathi sahitya

  • केवळ आत्मा शरण्य आहे – KEVAL AATMAA SHARANYA AAHE (GOD LIVES IN OUR OWN HEART)

    God lives in our own Heart. मात-पित्यांना नमन करावे गुरु म्हणोनी चरण पुजावे प्रेमच देते श्वास जगाया त्या प्रेमाने धरण भरावे प्रेमामध्ये  कशास संशय आशंकेचे हरण करावे देव न लपतो हृदयी वसतो सदा मानसी स्मरण असावे कमलावरल्या दवबिंदूसम वाणी म्हणजे सुमन असावे केवळ आत्मा शरण्य आहे दुजापुढे का शरण असावे

  • निशांत – NISHANT(MARATHI STORY, NIGHT IS OVER)

    This story is based on Jain philosophy. In Jain dharm Women can attain Moksha. In this Story it is told that Widows also have right to wear colourful clothes and ornaments. People in the society should treat them respectfully. समकालीन मराठी जैन कथासंग्रह – भाग ५ : अभिषेक प्रथमावृत्ती- ऑक्टोबर- २००१ संपादन- श्रेणिक अन्नदाते प्रकाशक- सुमेरू प्रकाशन कथा- निशांत, लेखिका- सुनेत्रा नकाते चंदना बायकांच्या गराडयात…

  • वसा – VASAA (RULE TAKEN BY OUR OWN DESIRE)

    Vasaa means Rule taken by our own desire to become happy and satisfied. ओठांवरले तव ओठांचे ठसे कसे लपवू डोळ्यांमधुनी दिले घेतले पिसे कसे लपवू हृदयी उसळे नाव तुझे अन कंप सुटे श्वासा काळजातल्या हरिणी आणिक ससे कसे लपवू जरी कुशल मी बुडविण्यात बघ लोचनात प्रीती देहावरच्या रोमांचांना कसे कसे लपवू करवंदी डोळ्यांच्या खिडक्या जांभुळ…

  • संवाद – SANVAD (CONVERSATION)

    साद मी राध मी नाचरा नाद मी गझलेस दाद मी जिंक तू बाद मी संवाद वाद मी

  • रोखलेस जरि श्वासाला – ROKHLES JARI SHVASALA ( IF YOU HOLD BREATHE)

    पूर्व प्रसिद्धी-साहित्य-लोभस दिवाळी २००७ रोखलेस जरि श्वासाला कसे डांबशिल हृदयाला बोलायाचे खूप जरी कसे समजवू मौनाला नको थोपवू प्रवाह तू सोड आगळ्या हट्टाला फक्त हवा जर उदो उदो पगार दे मग भाटाला धर्म सांगतो सर्वांना पंथ न कुठला प्रेमाला कक्षेमध्ये  नको फिरू झुगारून दे मार्गाला

  • काटा – KATA (THORN)

    सलतो उरात काटा हसतो गुलाब हारे करतात ढोंग अश्रू फसशील लोचनारे रुतती फुलेच आम्हा वदतात कोण जोगी तुडवून पुष्प पायी हसतात भोगणारे लपवून आत वाफा बिजली कडाडतेही झरशील मूक मेघा बुडतील काठ कारे उडतो नभात आहे आता पतंग माझा येणार मीच खाली थकतील हात सारे मम भाव पुष्प होडी फिरते जली मनाच्या पकडून ठेवी ओठ…

  • माधुर्य – MADHURYA (MELODY )

    Rubaai. एका वनात गातो रावा किती सुरेल आहे टुकार गाणे म्हणतात ते चढेल त्यांना कसे कळावे माधुर्य त्या स्वराचे गीतात दाटलेल्या गंधीत भावनांचे