Category: Marathi sahitya

  • सांची – GENUINE

    नग्नता … .. जगवते कैवल्य खिरते चांदणे चंद्राप्रमाणे काफिया मम मातृधर्मी नग्नता बापाप्रमाणे मुक्तकांची स्वर्णमाला ओविली आहे फुलांनी वेळ मजला हात देते सावळ्या काळाप्रमाणे सांची .. अंजना हिडिंबा शूर्पणखा वा सीता स्वाध्याया आगम वेद बायबल गीता सोन्यात जडवुया माणिक मोती पाचू ज्ञानेश्वरी ग्रंथि कुराण शास्त्रे वाचू वैडूर्य पोवळे पुष्कराज हिरा खाण नीलम आणिक गोमेद नवरत्ने…

  • रत्नावली- GARLAND OF JEWELS

    योगि सौदामिनी मातृपितृछाया योगिनी खेळणी मातृपितृछाया योगणिर्जाधनी मातृपितृछाया योगिनी अंगणी मातृपितृछाया योगि नीरा मणी मातृपितृछाया योगिनी माँ निनी मातृपितृछाया योग्य सिद्धायनी मातृपितृछाया योगिनी पाणिनी मातृपितृछाया योगु दादा मुनी मातृपितृछाया योगिनी अक्षिणी मातृपितृछाया योग सौधर्मिणी मातृपितृछाया योगिनी दर्पणी मातृपितृछाया योगु अणुरागिणी मातृपितृछाया योगिनी शुर्पणी मातृपितृछाया लीड घेई लिखाणात सारगर्भी योगिनी कुन्दनी मातृपितृछाया चैत्र वैशाख सत्यात न्हात…

  • सयी सावळ्या – DEEP MEMORIES

    पहा आरत्या झडू लागल्या तैल कावळ्या झरू लागल्या धवल पाकळ्या विणू लागल्या दले बावड्या भरू लागल्या श्याम श्वेत रंगात निसर्गी पीत जांभळ्या भिजू लागल्या आकुल व्याकुळ दुःख वेदना पहा पेटल्या जळू लागल्या नाकी कंकण इवले कुंदन विजय साजऱ्या करू लागल्या बघ वनदेवी मम माधुर्या गर्द पालव्या फुटू लागल्या करंज तेली बाया पोरी पुऱ्या कडकण्या तळू…

  • व्याक्रण – GRAMMER

    पार दराच्या ऊस टणक घटाहून मम मूस टणक धारा गोठून कोसळती मुसळासम पाऊस टणक गझल गुणाची मृदुल टिके रशियन व्याक्रण रूस टणक तूच तुझे घर पोखरले नारी नसते घूस टणक कालाब्द्धीसह अर्था जाण द्रव्यक्षेत्र अन कूस टणक अष्टापद कैलास गिरी नऊ रसांचा ज्यूस टणक बदल सुनेत्रा ठामपणे कायम नच होऊस टणक

  • भांप – VAPOUR

    भरुन शेण मी सुधारलो ना बाप सायबा कोरोना की म्हणू करोना बाप सायबा डबल डबल म्या टीप मारुनी टाच लावली कसा फाटला चुकार कोना बाप सायबा शेतकरी मन उदासवाणे कधीच नसते म्हणत जाय ते होला होना बाप सायबा भांप बाष्प की वाफ म्हणावे गरम हवेला प्रश्न जिरवतो विचारतो ना बाप सायबा ग़ज़ल गुरू तो पढवून…

  • शिदोरी – PACKED MEAL

    राऊळाची वाट सुंदर नि सोपी कैवल्य चांदणे खिरे घनातून घाटातून वाट चढत जाऊया डोंगरी निर्झर खळाळे बागडे पुण्याची शिदोरी सोडून वाटून खाऊ घास घास आनंदाने ओंजळीने पाणी पिऊन तहान भागेल खरेच चला पुढे जाऊ राऊळ दिसले हात जोडले मी कळस झळाळे सूर्य किरणात चंद्रकोर बीज गगनात आली अंतरी शुद्धात्मा जिनदेव माझा राऊळी गाभारा घंटेचा निनाद…

  • व्यंजन – LETTER

    व्यंजन “च” ना भरीचे हे पण खरेच रे परिपूर्ण अर्थवाही नच ठेच टेचरे सावज शिकार पारध शब्दांस जोडुनी मी ताणले धनुष्या बाणात खेच रे नाहीस तू जनावर माणूस जाणता खुडतोस का कळ्यांना पुष्पांस वेच रे बोटातल्या कलेचे लालित्य ओळखू ठोकून काय होते पिळण्यास पेच रे अर्था अनर्थ म्हणती कोंडून भावना चैतन्यदा “सुनेत्रा” पाडा चरे चरे