-
पान कोरे – PAAN KORE
पुन्हा पान कोरे कसे आज सुंदर कळ्यांचे फुलांचे खुले राज सुंदर फुलावी खुलावी नव्हाळी उषेची उन्हाने दवाचे नवे साज सुंदर गुलाबी रुपेरी हवा सागरीही तिची मी समुद्री निळी गाज सुंदर जशी बोट नादात कंपात चाले तसे अंतरात्म्यात आवाज सुंदर तुला आठवोनी धुके मुक्त विरुनी सुनेत्रात माझ्या उभे ताज सुंदर लगावली – लगागा/ लगागा/ लगागा/ लगागा/…
-
“ती” – “TEE”
मी पुण्याची शान आहे संस्कृतीचे पान आहे मी सुगंधी केवड्याचे प्रकृतीचे रान आहे मी तुझ्या सच्च्या सुखांनी दाटलेले गान आहे ऐकण्या गाणे तुझे मी तानसेनी कान आहे लेक माझा सावळा अन लेक गोरीपान आहे मी भुकेल्या मूक जीवा वाढलेले पान आहे स्वच्छ त्या हिरव्या चहाच्या मी कपाचा कान आहे केरळातिल श्यामसुंदर मी गुरूहुन सान आहे…
-
ध्यास श्वास – DHYAAS SHVAAS
असा ध्यास माझा असा श्वास माझा गझल सोनचाफा तसा श्वास माझा हवा प्राणवायू वरीही तुतारी हृदय स्पंदताना जसा श्वास माझा पहा हो स्मराहो हवेला हिवाळी नका मज पुसू हो कसा श्वास माझा पहाटे दुपारी जरी रात्र भासे कळा दाबण्याला नसा श्वास माझा सुनेत्रात रमला किती भार वाहत जपाया टिकाया वसा श्वास माझा AKASHARAGAN VRUTT –…
-
अंतरज्वाला – ANTAR JVAALAA
मी न दुखविले व्यर्थ कुणाला म्हणून मजला दुःख नसे सदैव जपली अंतरज्वाला म्हणून मजला दुःख नसे हृदयी माझ्या रहावया ये कायमचे तू खरे खरे असे निमंत्रण दिले सुखाला म्हणून मजला दुःख नसे निसर्ग नियमांचे नित पालन करुन रक्षिते स्वधर्म मी स्वच्छ ठेविते ह्रुदय जलाला म्हणून मजला दुःख नसे अक्षर अक्षर सजीव होते लहरीवर मम काव्याच्या…