सुनेत्रा नकाते

नजरेमध्ये प्रेम असूदे विषय कशाला वयात अन्तर अंतरात मग प्रणय कशाला भाव भावना भरून वाहे कुठे वास ना वसन लपेटू दहा दिशांचे प्रलय कशाला स्वभाव अपुला जपेल  ‘मी’ रे नको काळजी कधी उसळ अन उर्मट हो तू विनय कशाला मला न भीती अपघाताची अन मरणाची मीच यमाई तुझ्याकडुन मज अभय कशाला अचूक समयी समई विझते…

अखेर मी गाठलेच त्यांना अखेर मी कोंडलेच त्यांना वरून अक्षत जरी वाटती अखेर मी चाळलेच त्यांना किती खडे पांढरे काढुनी अखेर मी ठेचलेच त्यांना ठेचुन चेचुन भुगा करोनी अखेर मी पेरलेच त्यांना सुगंध मातीतला उधळण्या अखेर मी वाटलेच त्यांना मात्रावृत्त(१६मात्रा)

बादलीत बरसतोय बादल दलदलीत झिरपतोय बादल बदबद वर्षत रिता जाहला रिक्त मनी पसरतोय बादल दल बदलूनी गिरगिट होतो शेर होत गरजतोय बादल श्वेतश्याम वा कृष्णधवल म्हण शब्द अब्द प्रसवतोय बादल हलका फुलका पुन्हा होउनी निळ्या नभी लहरतोय बादल मात्रावृत्त(१६मात्रा)

पाताळातुन तुजला शोधिन नाव सुनेत्रा लावे मी प्रकाशवेगा मागे टाकिन नाव सुनेत्रा लावे मी जरी नाटके करून सोंगे येशिल माझ्या पुढ्यात तू तुझे मुखवटे उखडुन फेकिन नाव सुनेत्रा लावे मी कलशावरती करुन मुलामा म्हणे जरी तो चंद्र पहा प्रकाशासही काळे फासिन नाव सुनेत्रा लावे मी मणामणाचे जरी घुंगरू दिलेस मज तू बांधाया तुडवुन तुजला गाईन…