-
उन्ही उन्हाळा – UNHEE UNHAALAA
टळटळणाऱ्या मस्त दुपारी ऊन सांडते भरून झारी तशात अवचित सुटते वादळ नयनी ख च्या भरते काजळ पाचोळा उडणारा भिरभिर घरात पंखा फिरतो गरगर नभी कृष्ण जलदांच्या माला म्हणती पाऊस आला आला मेघ गर्जना गडगड गडगड पक्ष्यांची झाडावर बडबड वीज नाचते कडकड कडकड वळवाची सर तडतड तडतड छपरावर उडणाऱ्या गारा अंगणात ओघळती धारा वळचणीस चिमणीची चिवचिव…
-
कवित्त्व – KAVITTV
लिहित रहा तू स्वतःस कळण्या हवे स्वतःला काय दुखविलेस का व्यर्थ स्वतःला कारण शोधुन काढ संदेहाच्या हिंदोळ्यावर झोके घेत अनेक विचार घुसळुन सापडेल तुज काव्याची लय छान भुकेल्यास दे घास स्वतःतिल प्रेम मुक्या जीवास प्रायश्चित्तासाठी आता कशास व्रत उपवास भेटीसाठी जो जो आतुर फक्त तयांना गाठ गाठीभेटी घडण्यासाठी प्रयत्न कर तू खास गुरू स्वतःचा स्वतःच…
-
साळूता – SAALOOTAA
गोरी गोरी राधा गवळण जळात जाळे सोडे फिरवुन जाळे बुडता पाण्यामध्ये मासे फिरती झुळकन सुळकन लहरत विहरत जाळ्याभवती कुणी अडकते तयात पटकन मासोळी कुणी चंचल चपला निसटे जाळ्यातुनही पटकन जाळे फेकत काठावरती हसते गोरीमोरी गवळण भरले मडके घेउन येई घरी आपुल्या ठुमकत गवळण मडके ठेउन तुळशीपाशी साळोत्याने झाडे अंगण मात्रावृत्त(१२+४ =१६ मात्रा)
-
भिजल्या पानावरी – BHIJALYAA PAANAAVAREE
भिजल्या पानावरी लिहावी गझल तुझ्यासाठी घडवावे मी मरूनसुद्धा नवल तुझ्यासाठी घडवायाचे मला न काही दाखविण्यासाठी खिरुनी विरुनी होतिल स्वप्ने तरल तुझ्यासाठी शिशिरामध्ये पाने गळती धरा शुष्क होते मी ग्रीष्मातिल वळवाची सर सजल तुझ्यासाठी प्रभात समयी पानांवरती टपोर दवबिंदू बनेन मी त्या दवबिंदूसम धवल तुझ्यासाठी कधी वात मी कधी ज्योत मी कधी कधी समई कधी नीर…
-
भाव भावना – BHAV BHAAVANAA
लौकिकात मज जगावयाचे भाव भावनांसाठी विनयाने मज झुकावयाचे भाव भावनांसाठी बालक होउन मी मी करुनी भांड भांडण्यासाठी अभिमानाने फुलावयाचे भाव भावनांसाठी सम्यक्त्वाची अंगे अगणित असतिल शास्त्रामध्ये वात्सल्याने भिजावयाचे भाव भावनांसाठी कशास संसाराची भीती अन अभिलाषेचीही चिंब त्यात मज नहावयाचे भाव भावनांसाठी अभिनय करता करता उतरव मार्दव अंतर्यामी उतरवुनी मद बुडावयाचे भाव भावनांसाठी मात्रावृत्त (१६+१२=२८मात्रा)
-
कातर वेळी – KAATAR VELEE
दाटन येता स्मृती अंतरी कातर वेळी रडून घे तू मुक्त मोकळे कातर वेळी नकोस दाबू भाव भावना घुसमट होता लाव दिवा तू देवापुढती कातर वेळी बोल मनाशी बोल प्रियेशी बोल फुलांशी सांडुन अश्रू लिहित राहा तू कातर वेळी लिही आणखी फाड हवे तर लिहिलेले तू सुचेल सुंदर अधिक त्याहून कातर वेळी तिन्हीसांजेला संधिकाल म्हण हवे…
-
काकतालीय – KAAK TAALEEY
काकतालीय न्यायाने सुख न कुणा मिळते अंतर्दृष्टी ज्याची उघडे सुख त्याला मिळते जीव मुमुक्षू मुक्तीला उत्सुक मिळवाया विपरीतरुपी मिथ्यात्वा परिक्रमा मिळते आस्वादाने प्रत्यक्षे इंद्रिय सुख लाभे शब्दफुलोरा रचल्याने कधीच ना मिळते दगड फेकता शांत तळी वीचिमाला त्यात संकल्पाने विकल्प धन चित्ताला मिळते शरीर सुंदर कुरुप असो व्यक्ती ना तैशी सत्य शिव रुपी चित्ताला सुंदरता मिळते…