सुनेत्रा नकाते

अध्यात्माच्या गाथा सुंदर फक्त पाठ ना केल्या मी वाच्यार्थाला जाणुन त्यांच्या अनुवादित ही केल्या मी जाणुन घेउन वाच्यार्थाला अनुभवसुद्धा घेते मी मनापासुनी तपात रमते मौन रम्य अन घेते मी गूढ बोलुनी मूढ बनोनी कुणी मोकळे होते हो दिवस लोटता शल्य तयांच्या अंतर्यामी टोचे हो पोपटपंची ना मी करते पोपटास पण मुक्त करे गुरुवर आच न…

आत्म्याचे हित कशात रे आत्म्याचे हित सुखात रे सुख आकुळता रहितच रे सुखात व्याकुळता नच रे आकुळ व्याकुळ स्थिती करी तगमग तगमग जीवाची तगमग संपे जीवाची कास धरुन अध्यात्माची अंतर्दृष्टी ज्यांना रे सम्यगदर्शन त्यांना रे अंतर्दृष्टी उघडाया खऱ्या गुरूला जाणूया दर्शन शास्त्रे खरी खरी खऱ्या गुरूची वाच तरी मात्रावृत्त – १४ मात्रा

भूत भविष्य नि वर्तमान रे यांचा क्रम तू नीट लाव रे वर्तमान ज्यांचा रे सुंदर भविष्य त्यांचे सुंदर सुंदर भूत ही ज्यांचा अतीव सुंदर वर्तमान पण निश्चित सुंदर वर्तमान जर नसेल सुंदर कर्तव्याचे पालन तू कर नको उसासा अन सुस्कारा शिक्षा मिळते कामचुकारा भूतांमधल्या दोषांवरती नको कुरकुरू जगण्यावरती चुकांमधूनी शिकत रहा तू वर्तमानि या घडत…