Skip to content

सुनेत्रा नकाते

    • About Us
    • Contact Us
    • Disclaimer
    • Privacy Policy
    • कथा फुलांच्या – Katha Phulanchya
Illustration of a bird flying.
  • आम्ही हातांना खूप खूप जपतो – AAMHEE HAATAANNAA KHUP KHUP JAPATO

    एकदा मला एक जातीयवादी व्यक्ती भेटली. तिने मला विचारले “तुझी जात कोणती”? मी म्हणाले, “माझी जात बाईची”? मग तिने मला विचारले, “तुझा धर्म कोणता”? मी म्हणाले, “माझा धर्म आत्मधर्म”. तिने विचारले, “या धर्माचे सार काय”? मी म्हणाले, “या धर्मात आम्ही लोक, आत्म्यावर श्रद्धा ठेवतो आणि मनगटाच्या बळावर विश्वास ठेवतो. हातावरच्या रेषा आपल्याला हव्या तेवढ्याच आणि…

    February 26, 2015
  • कल्पनेने शोध घ्यावे – KALPANENE SHODH GHYAVE

    कल्पनेने शोध घ्यावे आजही मोहनेने  मोहरावे आजही कंचनी काया फुलांची मोहरे ज्योतिने ते रंग प्यावे आजही सोनियाच्या दागिन्यांना घालुनी वल्लरीने बागडावे आजही केतकीने माखुनी हळदी उन्हा सौरभाने फ़ुलुन यावे आजही रेखुनी नयनात काजळ रेषिका अनुपमेने मुक्त गावे आजही मंजिरी वृन्दावनी या विखुरल्या मृण्मयीने बीज ल्यावे आजही बासरी चित्रात घुमते का तरी अलकनंदे तू झुरावे आजही…

    February 25, 2015
  • कोण पऱ्यांना – KON PARYAANNAA

    कोण पऱ्यांना अमुच्या सुंदर आवडती सुकुमार… शोधुन काढू पिंजुन विश्वा शूर असे सरदार… मधुबालेसम नाजुक कन्या कुणी न स्पर्धक त्यांच्या पुण्या गुढी उभारुन त्या सत्याची उलथतील सरकार… ऐनकातुनी रोखुन बघती कपट जाळती मधुर हासती शोभुन दिसती तळपुन उठती जणू करी तलवार… अहंपणाचा अर्थ न ‘मी’ पण तू तू तू तू नसते शिकवण उपजत प्रीती तिरकस…

    February 24, 2015
  • वरण भात जरि – VARAN BHAAT JARI

    वरण भात जरि त्यास आवडे ताक कण्या तिज आवडती जात्यावर ती ज्वारी भरडे ताक कण्या तिज आवडती तोलुन मापुन तो खातो पण हवे तेवढे खाते ती बाथ घेतसे टबामधे तो शुभ्र प्रपाती न्हाते ती भाताने बघ वजन वाढते नकोच खाऊ म्हणते ती जिमला जावे तो म्हणतो तर फिरण्या जाऊ म्हणते ती तो म्हणतो तिज प्रीत…

    February 22, 2015
  • हाक मी मारू कुणाला – HAAK MEE MAROO KUNAALAA

    हाक मी मारू कुणाला ज्ञात नव्हते अंतरी उमलूनही मी गात नव्हते माझियासाठीच रस्ता थांबलेला स्वच्छ इतुका पण पुढे मी जात नव्हते गरज होती एकमेका पाहण्याची त्याचवेळी मी तुझ्या नयनात नव्हते स्पंदने होती सुखाची गोठलेली दुःखही तेव्हा उभे देहात नव्हते हात मैत्रीचा धरावा एवढेही धैर्य तेव्हा भाबड्या हृदयात नव्हते कुरुप मी होते खरी की सुंदरी रे…

    February 19, 2015
  • मी उभी कमळात – MEE UBHEE KAMALHAAT

    मी उभी कमळात सुंदर ओंजळी भरभरुन देण्या वाहणारी नीर धारा घागरी भरभरुन देण्या अंगणी धनधान्य सांडे अंबरातिल चांदण्यांसम हात दोन्ही सज्ज माझे पोतडी भरभरुन देण्या रेखिते मी काव्यचित्रे कृष्णवर्णी मौक्तिकांनी भावभरली शब्दसुमने टोकरी भरभरुन देण्या मी वडाचे बीज इवले भूवरी उगवून येते बहरते मी पसरते मी सावली भरभरुन देण्या अचुक तोले मी ‘सुनेत्रा’ खास असुनी…

    February 18, 2015
  • येतात घरी हे जेव्हा – YETAAT GHAREE HE JEVHAA

    संदीप खरे यांच्या नसतेस घरी तू जेव्हा’ या सुंदर भावपूर्ण कवितेवर हे सहज सुचलेले विडंबन नसतात घरी हे जेव्हा… मी चॅटींग करीत बसते दाराशी चाहूल ह्यांची मी त्वरीत ऑफलाईन होते येतात घरी हे जेव्हा… मग जेव्हा वाजे बेल अंतरी साठवित बोल मोबाइल मौनी होतो मी हसून उघडे दार येतात घरी हे जेव्हा … सय मला…

    February 14, 2015
←Previous Page
1 … 172 173 174 175 176 … 290
Next Page→

सुनेत्रा नकाते

Proudly powered by WordPress

    • About Us
    • Contact Us
    • Disclaimer
    • Privacy Policy
    • कथा फुलांच्या – Katha Phulanchya