सुनेत्रा नकाते

संक्रांतीला लुटू अक्षरे चला सख्यांनो शब्दफुलांचा फुलवू सुंदर मळा सख्यांनो भेटण्यास या काव्य घेउनी मला सख्यांनो गाउन त्यांना खुलवू अपुला गळा सख्यांनो सुगंध भरण्या रंगबिरंगी मनात कोमल कुसुम कळ्यांसम शिकू नवनव्या कला सख्यांनो घटात भरुनी नीर मृत्तिका प्रेम पेरता निसर्ग होइल मित्र खरोखर भला सख्यांनो तीळ-गुळासह हळदीकुंकू पानसुपारी देउन टळवा कपोलकल्पित बला सख्यांनो जादूटोणा बलीप्रथेचा…

मम हृदयाची सतार वाजे दिडदा दिडदा अन गझलांची सतार वाजे दिडदा दिडदा मनापासुनी पोळ्या लाटे आई जेव्हा तिच्या करांची सतार वाजे दिडदा दिडदा वृत्त वेगळे जुना काफिया रदीफ घेउन शब्द शरांची सतार वाजे दिडदा दिडदा अंतरातले भाव सांगण्या मते मांडण्या मृदुल जिव्हांची सतार वाजे दिडदा दिडदा बिजलीचा कडकडाट होता वादळराती कृष्ण घनांची सतार वाजे दिडदा…

नाम रेखिते श्यामल भाळी टिळा लाविते गौर कपाळी भालप्रदेशी चंद्रकोर अन शुक्राची चांदणी सकाळी झाड उभे हे ध्यानासाठी मांजर म्हणते पुरे टवाळी नदीतटावर उभी राधिका शोधायाला घागर काळी दिवा लाविता अंतर्यामी म्हणे सुनेत्रा हीच दिवाळी मात्रावृत्त (८+८=१६ मात्रा)

रंगत गेल्या पुन्हा मैफिली दूर जरी तू माझ्यापासुन माथ्यावरती तुझी सावली दूर जरी तू माझ्यापासुन रखरखणाऱ्या उन्हातसुद्धा छायेमध्ये तुझिया आई भिजली पाने सर्व चाळली दूर जरी तू माझ्यापासुन भेट न आता प्रत्यक्षातिल ठाउक आहे म्हणून मी तव फोटोमधली छबी वाचली दूर जरी तू माझ्यापासुन करुणामय दो नयनांमधुनी फक्त प्रेम अन प्रेमच बरसे हाच दुवा अन…